English (United Kingdom)
Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ ΝΕΑ - ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Προσφυγή για την αντισυνταγματικότητα των νέων εισφορών

Από την ημέρα που θα σας κοινοποιηθεί το πρώτο ειδοποιητήριο πληρωμής ασφαλιστικών εισφορών του ΕΦΚΑ έχετε τη δυνατότητα να προσφύγετε ατομικά στα Διοικητικά Δικαστήρια, επικαλούμενοι την αντισυνταγματικότητα και την παρανομία των διατάξεων του ν. 4387/2016.

Πράγματι, με τον ανωτέρω νόμο καθιερώθηκε ο νέος τρόπος υπολογισμού των εισφορών, ο οποίος θίγει σχεδόν το σύνολο των ελεύθερων επαγγελματιών, δηλαδή εμπόρους και άλλους πρώην ασφαλισμένους στον ΟΑΕΕ, ιατρούς, φαρμακοποιούς, μηχανικούς, λογιστές και άλλους επιστήμονες, καθώς και αγρότες. Βάσει του συστήματος αυτού, οι εισφορές καταβάλλονται σε μηνιαία βάση και υπολογίζονται ως ποσοστό επί του καθαρού φορολογητέου εισοδήματος καταρχάς του έτους 2015 (όπως αποτυπώθηκε στις φορολογικές δηλώσεις του 2016) και στη συνέχεια του έτους 2016 (μετά την εκκαθάριση των φετινών δηλώσεων).

Ήδη, πολλές ενώσεις ελεύθερων επαγγελματιών -δικηγορικοί, ιατρικοί σύλλογοι, επιμελητήρια- οργανώνουν τη δικαστική άμυνά τους κατά του ν. 4387/2016. Ωστόσο, υπάρχει και συνιστάται η δυνατότητα ατομικής προσφυγής καθενός θιγόμενου από την επιβολή υπέρογκων ασφαλιστικών εισφορών μέσα σε σύντομη προθεσμία από την ημέρα που θα λάβει γνώση της ειδοποίησης πληρωμής.

Το δικηγορικό μας γραφείο, με εξειδικευμένους συνεργάτες σε θέματα δημοσίου δικαίου, αναλαμβάνει τη μελέτη του φακέλου σας, τη σύνταξη και κατάθεση ατομικής προσφυγής στα τακτικά Διοικητικά Δικαστήρια κατά του ατομικού ειδοποιητηρίου του ΕΦΚΑ (και του ΕΤΕΑΕΠ σε περίπτωση ασφαλισμένων σε επικουρικά ταμεία), με σκοπό να αμφισβητηθεί το ύψος των αυξημένων εισφορών. Βασική προϋπόθεση για να θεμελιωθεί το δικαίωμα κάποιου να προσφύγει δικαστικά είναι να διαπιστώνει σημαντική προς τα πάνω διαφορά στις ασφαλιστικές εισφορές που καλείται να πληρώσει με το νέο σύστημα υπολογισμού σε σχέση με εκείνες που θα κατέβαλε με το παλιό σύστημα ή έστω με αυτές που κατέβαλε τα προηγούμενα έτη.

Περισσότερα...

 
 

Εφαρμογή της lex fori για παροχή πληρεξουσιότητας και παραδεκτό ενόρκων βεβαιώσεων με το νέο ΚΠολΔ

ΜονΠρωτΘεσσαλονίκης (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) 4459/2016

 

Η εν λόγω απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου περιλαμβάνει δύο εξαιρετικά ενδιαφέροντα ζητήματα δικονομικού δικαίου. Αφενός σε ποιο δίκαιο υποβάλλονται διαδικαστικές πράξεις, όπως η παροχή πληρεξουσιότητας για την παράσταση δικηγόρου, αφετέρου δε υπό ποιες προϋποθέσεις κρίνονται παραδεκτές οι ένορκες βεβαιώσεις, έπειτα από τις σημαντικές αλλαγές που επέφερε στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ο ν. 4335/2015. Στη συνέχεια, παρατίθεται σύντομη περίληψη της απόφασης.

 

Περίληψη απόφασης: Το άρθρο 11 ΑΚ ορίζει το δίκαιο που διέπει μια επιχειρούμενη δικαιοπραξία που εμφανίζει στοιχεία αλλοδαπότητας. Περαιτέρω, στα άρθρα 94 παρ. 1 και 96 παρ. 1 ΚΠολΔ προβλέπονται οι τρόποι παροχής πληρεξουσιότητας για παράσταση ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων μετά δικηγόρου. Η δόση τέτοιας πληρεξουσιότητας συνιστά, πέραν του ουσιαστικού δικαίου, διαδικαστική πράξη του δικονομικού δικαίου, υποβαλλόμενη στον οριζόμενο από την εσωτερική έννομη τάξη πανηγυρικό τύπο, χωρίς διάκριση αν δίδεται με δικαιοπραξία στην αλλοδαπή ή την ημεδαπή, επιλεγόμενου ως αποκλειστικά κατάλληλου για τη ρύθμιση αυτή του δικαίου του τόπου όπου επιχειρούνται οι διαδικαστικές πράξεις (lex fori), κατ' ειδική ρύθμιση σε σχέση με το άρθρο 11 ΑΚ.

 

- Ένορκες βεβαιώσεις. Μη σύννομη λήψη τους κατά το άρθρο 422 ΚΠολΔ, όταν κατά τη σχετική γνωστοποίηση δεν αναφέρονται τα στοιχεία των μαρτύρων. Λαμβάνονται υπόψη μόνο ως δικαστικά τεκμήρια κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.

 

Περισσότερα...

 
 

Έννομο συμφέρον για ακύρωση διαθήκης

ΠολΠρωτΘεσσαλονίκης 16437/2015 (τακτική διαδικασία)
Την προκείμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης απασχόλησε ένα ζήτημα κληρονομικού δικαίου: Ποιος έχει έννομο συμφέρον να ζητήσει την ακύρωση διαθήκης. Το δικαστήριο δεν μπήκε στην ουσία της υπόθεσης, καθώς απέρριψε την αγωγή λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος της ενάγουσας. Παρακάτω παρατίθεται αναλυτική περίληψη της απόφασης, συνοδευόμενη από τη νομολογία του Αρείου Πάγου που χρησιμοποιήθηκε.

Περίληψη απόφασης: Αγωγή ακύρωσης διαθήκης. Σύμφωνα με το άρθρο 1718 ΑΚ, η διαθήκη που συντάχθηκε χωρίς την τήρηση των διατάξεων των άρθρων 1719-1757 ΑΚ είναι αυτοδικαίως άκυρη και θεωρείται εξαρχής ως μη γενόμενη.

-Αναγνώριση της ακυρότητας της διαθήκης μπορεί να επιτευχθεί και με έγερση αναγνωριστικής αγωγής από τον έχοντα προς τούτο άμεσο έννομο συμφέρον. Τέτοιο συμφέρον έχουν οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του διαθέτη και οι τετιμημένοι με προγενέστερη έγκυρη διαθήκη κληρονόμοι ή κληροδόχοι, στους οποίους θα περιέλθει η κληρονομία λόγω ακυρότητας της επίδικης διαθήκης.

-Όταν δεν υπάρχουν τέκνα, γονείς και αδελφοί του κληρονομουμένου, ούτε τέκνα και αδελφοί αυτών, εξ αδιαθέτου κληρονόμοι είναι κατ΄άρθρο 1816 ΑΚ οι παππούδες και οι γιαγιάδες του κληρονομουμένου και από τους κατιόντες τους τα τέκνα και οι εγγονοί, δηλαδή οι θείοι, αδέλφια των γονιών του κληρονομουμένου, καθώς και οι πρώτοι εξάδελφοι αυτού, που κληρονομούν κατά ρίζες, σε καμία περίπτωση όμως δεν κληρονομούν τα τέκνα των εξαδέλφων αυτών, διότι ορίζεται στο άρθρο 1816 εδ. ε΄ΑΚ ότι, εάν δεν υπάρχουν παππούδες και γιαγιάδες του κληρονομουμένου, ούτε τέκνα και εγγονοί αυτών από τη μητρική ή την πατρική γραμμή, η κληρονομία περιέρχεται στους κληρονόμους της άλλης γραμμής.

-Εν προκειμένω, η αγωγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης αμέσου εννόμου συμφέροντος, διότι η ενάγουσα είναι τέκνο της πρώτης εξαδέλφης της διαθέτιδας, άρα απ΄ουδενί δεν συμπεριλαμβάνεται στους εξ αδιαθέτου κληρονόμους αυτής. Ούτε υπάρχει προηγούμενη έγκυρη διαθήκη της κληρονομουμένης που να καθιστά την ενάγουσα κληρονόμο ή κληροδόχο. Το γεγονός δε ότι η ενάγουσα φέρεται ως οφειλέτρια της κληρονομίας δεν τη νομιμοποιεί να ζητήσει την αναγνώριση της ακυρότητας της διαθήκης.

Περισσότερα...

 
 

Διαγραφή από τον "Τειρεσία"

ΕιρΘεσσαλονίκης (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) 7182/2015

Στην εν λόγω υπόθεση, ασκήθηκε ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής που εξέδωσε το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Ακολούθως ζητήθηκε με αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου η διαγραφή του ανακόπτοντα από τον "Τειρεσία" λόγω πιθανολόγησης της ευδοκίμησης της ανακοπής. Η απόφαση είναι αξιοσημείωτη για δύο λόγους: πρώτον, για τη λύση που δίνει στο αμφιλεγόμενο ζήτημα της τοπικής αρμοδιότητας του δικαστηρίου και δεύτερον, για το σκεπτικό της αναφορικά με τη μη δέσμευση νομικού προσώπου από τις ενέργειες φυσικού προσώπου (έκδοση επιταγής) που δεν έχει εξουσία εκπροσώπησης. Κατωτέρω, παρατίθεται περίληψη της προκείμενης απόφασης και αναφορά στη νομολογία που χρησιμοποίησε το δικαστήριο.

Περίληψη απόφασης:

- Ασφαλιστικά μέτρα (άρθρα 682 ΚΠολΔ επ.). Σύμφωνα με το άρθρο 6 του ν. 3816/2010, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει προσωρινά, ως ασφαλιστικό μέτρο, τη μη εμφάνιση σε αρχεία δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς, που διατηρούν πιστωτικά ή χρηματοδοτικά ιδρύματα ή λειτουργούν χάριν αυτών, ληξιπρόθεσμης οφειλής, για την οποία έχει ασκηθεί αγωγή ή ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, εφόσον σφόδρα πιθανολογείται η ανυπαρξία της οφειλής.

- Η αίτηση στρέφεται κατά του δανειστή που εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής και κατά του φορέα που τηρεί τα σχετικά αρχεία (Τειρεσίας).

- Συντρέχει τοπική αρμοδιότητα του δικαστηρίου στο οποίο εκκρεμεί η κύρια υπόθεση. Οταν έχει ασκηθεί ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, αρμόδιο κατά τόπο είναι το δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η διαγνωστική δίκη της ανακοπής και όχι αυτό της γενικής δωσιδικίας των καθ' ων η αίτηση.

- Επιταγή (ν. 5960/1933). Από τις διατάξεις των άρθρων 61, 65, 67, 68 και 70 ΑΚ συνάγεται ότι, για να υποχρεωθεί το νόμιμο πρόσωπο από δικαιοπραξία, πρέπει αυτή να έχει συναφθεί, είτε από το όργανο που το διοικεί, το οποίο πρέπει να ενεργεί μέσα στα όρια της εξουσίας του, κατά τους όρους της συστατικής πράξεως ή του καταστατικού του, είτε από φυσικό πρόσωπο στο οποίο παρέσχε σχετική εξουσία το όργανο που διοικεί το νομικό πρόσωπο. Δικαιοπραξία που έχει καταρτισθεί επ' ονόματι νομικού προσώπου από φυσικό πρόσωπο, το οποίο δεν έχει εξουσία εκπροσωπήσεως, δεν το δεσμεύει. Επιπλέον, η ένσταση έλλειψης εξουσίας εκπροσώπησης ενός νομικού προσώπου κατά την έκδοση επιταγής προτείνεται και κατά του καλής πίστεως κομιστή, διότι δεν ανάγεται στις προσωπικές σχέσεις μεταξύ εκδότη και λήπτη της επιταγής.

Περισσότερα...

 
 

Πλαστογραφία, χρήση πλαστού εγγράφου και απάτη ενώπιον δικαστηρίου

ΤριμΠλημΘεσσαλονίκης 7316/2014

Η συγκεκριμένη απόφαση του Β΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης εξέτασε περίπτωση πλαστογραφίας, χρήσης πλαστού εγγράφου κατ' εξακολούθηση και απάτη ενώπιον δικαστηρίου, από μέτοχο πτωχευμένης ανώνυμης εταιρείας σε βάρος αυτής. Παρακάτω ακολουθεί περίληψη αυτής της απόφασης, το ενδιαφέρον της οποίας εστιάζεται κυρίως στην αποβολή του συνδίκου πτώχευσης της εταιρείας από την πολιτική αγωγή.

Περίληψη απόφασης: Πλαστογραφία και χρήση πλαστού εγγράφου (πρακτικών συνεδρίασης γενικής συνέλευσης για διανομή κερδών) κατ' εξακολούθηση και απάτη στο δικαστήριο ιδιαίτερα μεγάλης αξίας (αίτηση για έκδοση διαταγής πληρωμής) από μέτοχο ανώνυμης εταιρείας και σε βάρος αυτής.

-Πτώχευση παθούσας εταιρείας. Δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης από το σύνδικο πτώχευσης της εταιρείας. Ένσταση αποβολής πολιτικής αγωγής από το συνήγορο υπεράσπισης του κατηγορουμένου λόγω έλλειψης νομιμοποίησης του συνδίκου πτώχευσης. Προσωποπαγές δικαίωμα η αξίωση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, η οποία δεν υπάγεται στην πτωχευτική περιουσία και δεν μπορεί να ασκηθεί από τους δανειστές. Νομιμοποίηση μόνο της παθούσας και ήδη πτωχευμένης ανώνυμης εταιρείας, και όχι του συνδίκου, καθώς ο τελευταίος νομιμοποιείται ενεργητικά στη διεξαγωγή οποιασδήποτε δίκης που αφορά την πτωχευτική περιουσία και ασκεί πολιτική αγωγή για διεκδίκηση αποζημίωσης. Δεκτή η ένσταση αποβολής της πολιτικής αγωγής.

Περισσότερα...

 
 

Έκδοση διαταγής πληρωμής κατά του Δημοσίου (ΕΟΠΥΥ)

Δυνάμει των ρυθμίσεων του ν. 3918/2011, μεταφέρθηκε και εντάχθηκε στον ΕΟΠΥΥ ο κλάδος υγείας του ΟΓΑ στο σύνολό του. Βάσει δε ρητής νομοθετικής πρόβλεψης, ο ΕΟΠΥΥ αποτελεί τον καθολικό διάδοχο του ΟΓΑ και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και υποχρεώσεις αυτού. Πάντως, εξακολουθούν να εφαρμόζονται οι διατάξεις του Κανονισμού Νοσοκομειακής Περίθαλψης Ασφαλισμένων του ΟΓΑ, σε συνδυασμό με τις υπουργικές αποφάσεις περί καθορισμού νοσηλίων που καταβάλλει ο ΟΓΑ στα θεραπευτήρια και στις ιδιωτικές κλινικές για τη νοσηλεία ασφαλισμένων του.

Υπό αυτά τα δεδομένα, ασφαλισμένοι του ΟΓΑ που πάσχουν από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και αναπνευστική ανεπάρκεια, χρήζουν δε ημερήσιας οξυγονοθεραπείας κατ’ οίκον με παροχή υγρού οξυγόνου, προμηθεύθηκαν από εξειδικευμένη ιδιωτική εταιρία τις απαραίτητες για την περίθαλψή τους φιάλες οξυγόνου. Στη συνέχεια, προσκόμισαν στον ΟΓΑ τις αποδείξεις λιανικής πώλησης της ως άνω εταιρίας, τις οποίες οι ίδιοι εξόφλησαν και οι οποίες εγκρίθηκαν από τον ελεγκτή ιατρό του ΟΓΑ, προκειμένου να καταβληθεί σε αυτούς η συνολική αξία αυτών των αποδείξεων. Ωστόσο, ο ΟΓΑ κατέβαλε στους ασθενείς ασφαλισμένους του μόνο μέρος των παροχών, παρότι – βάσει της προαναφερθείσας νομοθεσίας – υποχρεούται να αποδίδει το σύνολο της αξίας προμήθειας των παροχών οξυγονοθεραπείας σε αυτούς, υπό την προϋπόθεση της έγκρισης της αξίας του εκάστοτε τιμολογίου ή απόδειξης από τον αρμόδιο ελεγκτή ιατρό.

Κατόπιν τούτων και με την επιμέλεια του δικηγορικού μας γραφείου, οι συγκεκριμένοι ασφαλισμένοι διεκδίκησαν δικαστικά την καταβολή των οφειλομένων και πέτυχαν την έκδοση των με αριθμούς 246 και 247/2015 διαταγών πληρωμής του Ειρηνοδικείου Αμαρουσίου σε βάρος του ΕΟΠΥΥ, ως καθολικού διαδόχου του ΟΓΑ.

Περισσότερα...

 
 

Αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος κληρονόμου που αποδέχθηκε κληρονομία με το ευεργέτημα της απογραφής

ΜονΠρωτΘεσσαλονίκης 20106/2014 (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων)

Στην εν λόγω υπόθεση επισπεύσθηκε αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος της ατομικής περιουσίας κληρονόμου, η οποία αποδέχθηκε την κληρονομία του θανόντος συζύγου της με το ευεργέτημα της απογραφής, χωρίς όμως να προβεί στην απογραφή της κληρονομιαίας περιουσίας εντός 4 μηνών από τη δήλωση αποδοχής, με συνέπεια να εκπέσει του ευεργετήματος. Παρατίθενται κατωτέρω συνοπτικά οι τρεις λόγοι ανακοπής που προέβαλε η οφειλέτρια και το αιτιολογικό βάσει του οποίου απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο, καθώς επίσης η συναφής νομολογία και βιβλιογραφία.

Περίληψη απόφασης: Επίσπευση αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος της ατομικής περιουσίας κληρονόμου, η οποία αποδέχθηκε την κληρονομία του θανόντος συζύγου της με το ευεργέτημα της απογραφής, πλην όμως δεν προέβη στην απογραφή της κληρονομιαίας περιουσίας εντός 4 μηνών από τη δήλωση αποδοχής της κληρονομίας (ΑΚ 1903) και εξέπεσε του ευεργετήματος. - Υποχρέωση σύνταξης απογραφής και στις περιπτώσεις όπου υφίσταται μόνο παθητικό. - Απαγόρευση πλειστηριασμού κύριας κατοικίας και προϋποθέσεις αυτής (άρθρο 2 του ν. 4224/2013). - Αίτηση αναστολής πλειστηριασμού (ΚΠολΔ 938).

- Με τον πρώτο λόγο ανακοπής, η αιτούσα ισχυρίζεται ότι η μη εμπρόθεσμη σύνταξη απογραφής οφείλεται σε έλλειψη υπαιτιότητάς της, η οποία θεμελιώνεται στη μη ύπαρξη ενεργητικού της κληρονομιαίας περιουσίας και στη μη διευθέτηση της κυριότητας του επιδίκου ακινήτου. Ωστόσο, ο εξ απογραφής κληρονόμος υποχρεούται να συντάξει απογραφή της κληρονομιαίας περιουσίας, έστω και αν αυτή δεν έχει ενεργητικό. Ακόμα δε και στην περίπτωση που θεωρηθεί ότι ο επικαλούμενος λόγος συνιστά πλάνη της αιτούσας ως προς την υποχρέωση σύνταξης απογραφής, η απώλεια του ευεργετήματος της απογραφής επέρχεται εκ του νόμου ως συνέπεια της αμελούς συμπεριφοράς του κληρονόμου, ανεξαρτήτως της βούλησης αυτού.

- Με το δεύτερο λόγο ανακοπής, η αιτούσα υποστηρίζει ότι το επίδικο ακίνητο αποτελεί την κύρια κατοικία της και συνεπώς, εμπίπτει στην απαγόρευση του άρθρου 2 του ν. 4224/2013. Ομως, προκειμένου να αποφευχθεί ο πλειστηριασμός του συγκεκριμένου ακινήτου, πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά μεταξύ άλλων οι εξής προϋποθέσεις: α) να πρόκειται για ακίνητο που χρησιμεύει πραγματικά ως κύρια κατοικία του οφειλέτη, β) να έχει δηλωθεί ως κύρια κατοικία στην τελευταία δήλωση του φόρου εισοδήματος και γ) να έχει επιδοθεί από τον οφειλέτη στο δανειστή εντός δύο μηνών από την επίδοση επιταγής προς πληρωμή, υπεύθυνη δήλωση με το περιεχόμενο που ορίζεται στο άρθρο 2 παρ. 2α΄ του ν. 4224/2013. Κανένα από τα ανωτέρω απαιτούμενα εκ του νόμου στοιχεία δεν αποδείχθηκαν, με αποτέλεσμα η αιτούσα να εκπίπτει της προστασίας της κύριας κατοικίας.

- Ο τρίτος λόγος ανακοπής περί καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος τυγχάνει απορριπτέος ως μη νόμιμος, διότι δεν στοιχειοθετείται το πραγματικό του κανόνα του άρθρου ΑΚ 281.

Περισσότερα...

 
 

Διαταγή πληρωμής δυνάμει σύμβασης ελευθερώσεως

ΕιρΘεσσαλονίκης 6052/2014 (διαταγή πληρωμής)

H συγκεκριμένη διαταγή πληρωμής του Ειρηνοδικείου εκδόθηκε διότι προσκομίστηκαν ενώπιον του δικαστή ιδίως τα εξής αποδεικτικά στοιχεία: αφενός, το ιδιωτικό συμφωνητικό μεταβίβασης εταιρικών μεριδίων, που εμπεριέχει σύμβαση ελευθερώσεως του αποχωρήσαντος εταίρου από κάθε ευθύνη για πληρωμή χρεών της εταιρίας και αφετέρου, το κατασχετήριο εις χείρας τρίτου, με το οποίο η ΔΟΥ κατέσχεσε οφειλόμενα μισθώματα προς τον αποχωρήσαντα για οφειλές της εταιρίας. Στη συνέχεια, παρατίθεται αναλυτική παρουσίαση της απόφασης, όπως και η σχετική νομολογία.

Περίληψη απόφασης: Διαταγή πληρωμής (ΚΠολΔ 623 επ.) - Σύμβαση ελευθερώσεως (ΑΚ 478).

- Μεταβίβαση εταιρικών μεριδίων σε τρίτον, ο οποίος αναλαμβάνει την υποχρέωση να εκπληρώσει τα χρέη του μεταβιβάζοντος. Τέτοια υπόσχεση ελευθερώσεως υπάρχει και όταν αυτός στον οποίο μεταβιβάστηκε η εταιρική συμμετοχή αναλαμβάνει έναντι του μεταβιβάζοντος την υποχρέωση να τον αποδεσμεύσει από τα χρέη που αφορούν τη δραστηριότητα της εταιρείας. Στην περίπτωση της παράβασης της ενοχικής υποχρέωσης του τρίτου προς καταβολή του χρέους στο δανειστή, εάν ο οφειλέτης αναγκάστηκε να προβεί ο ίδιος στην εξόφληση κατόπιν απειλής αναγκαστικής εκτελέσεως εκ μέρους του δανειστή, ο υποσχεθείς τρίτος υποχρεούται σε αποζημίωση αυτού, διότι ο οφειλέτης εξόφλησε αλλότριο χρέος κατά τη συνδέουσα αυτόν και τον τρίτο εσωτερική σχέση. Συνεπώς, εκείνος που δέχθηκε την υπόσχεση ελευθερώσεως, έχει δικαίωμα, αφού ικανοποιήσει το δανειστή του, να αξιώσει αποζημίωση από τον υποσχεθέντα τρίτο.

- Εν προκειμένω, οι καθ' ων η αίτηση ανέλαβαν την υποχρέωση να καταβάλλουν προς οποιονδήποτε δανειστή της εταιρείας τα χρέη αυτής και συμφώνησαν στην απαλλαγή του αιτούντος από κάθε ευθύνη του για την εξόφληση οποιασδήποτε (ακόμη και μελλοντικής) οφειλής της εταιρείας. Λόγω χρεών της εταιρείας προς το Δημόσιο, αυτό κατέσχεσε εις χείρας τρίτου μισθώματα δυνάμει μίσθωσης ακινήτου κυριότητας του αιτούντος. Επομένως, καταβάλλοντας ο μισθωτής για λογαριασμό του αιτούντος, συνεπεία της ανωτέρω κατασχέσεως εις χείρας τρίτου, το ποσό των 4.500 ευρώ στο Δημόσιο, γεννήθηκε υπέρ του αιτούντος το δικαίωμα να απαιτήσει από τους καθ' ων, ως εις ολόκληρον υποχρέους, την προς αυτόν καταβολή του ανωτέρω ποσού, ως αποζημίωση κατ' άρθρο 478 ΑΚ.

Περισσότερα...

 
 

Έγγραφη απόδειξη πληρεξουσιότητας για έκδοση διαταγής πληρωμής

ΜονΠρωτΘεσσαλονίκης 1168/2014 (τακτική διαδικασία)

Με την προκείμενη απόφαση απορρίφθηκε ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, η οποία εκδόθηκε βάσει αντιγράφου πρακτικών γενικής συνέλευσης ανώνυμης εταιρίας, που υπογράφηκε από τον λογιστή αυτής κατόπιν άτυπης εντολής του νομίμου εκπροσώπου της. Συγκεκριμένα, κρίθηκε ότι η έγγραφη απόδειξη της πληρεξουσιότητας για την έκδοση διαταγής πληρωμής απαιτείται μόνο όταν ο τύπος της πληρεξουσιότητας είναι συστατικός και όχι αποδεικτικός. Παρακάτω ακολουθεί η περίληψη της απόφασης και παρατίθεται η κρίσιμη αρεοπαγίτικη νομολογία που λήφθηκε υπόψη από το δικαστή.

Περίληψη απόφασης: Διαταγή πληρωμής - Θετικές προϋποθέσεις έκδοσης αυτής - Αποδεικτική ισχύς ιδιωτικού εγγράφου.

- Υπογραφή του εγγράφου από άμεσο αντιπρόσωπο - Φύση και τύπος πληρεξουσιότητας - Η έγγραφη απόδειξη της πληρεξουσιότητας για την έκδοση διαταγής πληρωμής απαιτείται μόνο όταν ο τύπος της πληρεξουσιότητας είναι συστατικός και όχι αποδεικτικός.

 

- Στην επίδικη περίπτωση, ελήφθη απόφαση της γενικής συνέλευσης ανώνυμης εταιρείας, που περιέχεται στο αντίγραφο των πρακτικών αυτής, βάσει του οποίου εκδόθηκε διαταγή πληρωμής. Το εν λόγω αντίγραφο υπογράφεται από το λογιστή της εταιρείας μετά από εντολή του νομίμου εκπροσώπου της, για την οποία δεν είναι αναγκαία η υποβολή σε έγγραφο τύπο. Συνεπώς, επικυρώνεται η διαταγή πληρωμής, καθώς είναι έγκυρη η άτυπη πληρεξουσιότητα.

Περισσότερα...

 
 

Καταχρηστικές οι αξιώσεις διευθυντή ξενοδοχείου για υπερεργασία και υπερωριακή απασχόληση

ΜονΠρωτΧαλκιδικής 56/2013 (ειδική διαδικασία εργατικών διαφορών)

Η συγκεκριμένη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου εξετάζει κρίσιμα θέματα του εργατικού δικαίου, με κυριότερο την καταχρηστική άσκηση δικαιώματος για αποζημίωση από υπερεργασία, υπερωριακή εργασία, καθώς και εργασία τα σαββατοκύριακα, εκ μέρους εργαζομένου που είχε ιδιάζουσα θέση στην επιχείρηση. Στη συνέχεια, ακολουθεί η περίληψη της απόφασης, ενώ παρατίθεται η νομολογία που λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο για το συγκεκριμένο ενδιαφέρον θέμα.

Περίληψη απόφασης: Εργατικό δίκαιο. Αξιώσεις εργαζομένου για καταβολή πρόσθετης αμοιβής, και αποζημίωσης για την επικαλούμενη εκ μέρους του υπερεργασία, υπερωριακή εργασία, καθώς και αμοιβή για εργασία το Σάββατο και την Κυριακή.

- Υπάλληλοι που κατέχουν θέσεις εποπτείας, διεύθυνσης ή εμπιστοσύνης, δυνάμει του άρθρου 2 της Διεθνούς Συνδιασκέψεως Εργασίας της Ουάσιγκτον (ν. 2269/1920).

- Στην επίδικη περίπτωση, κρίθηκε καταχρηστική η άσκηση του εν λόγω δικαιώματος (ΑΚ 281), διότι ο εργαζόμενος, παρόλο που δεν ήταν διευθύνων υπάλληλος, η θέση του όμως είχε ιδιάζουσα σημασία και σπουδαιότητα στη δομή της επιχείρησης. Απολάμβανε δε σχεδόν διπλάσιες μηνιαίες αποδοχές από τους άλλους εργαζομένους ως διευθυντής (και όχι ως διευθύνων υπάλληλος). Περαιτέρω, δεν υπόκειτο σε ωράριο εργασίας και ουδέποτε καθόλη τη διάρκεια της εργασιακής του σχέσης δεν έθεσε ζήτημα για την ικανοποίηση των παραπάνω αξιώσεών του.

Περισσότερα...

 
 

Σύμβαση έργου: σχέσεις ανάμεσα σε εργοδότη, εργολάβο και επιβλέποντα μηχανικό

ΠολΠρωτΧαλκιδικής 87/2013 (τακτική διαδικασία)

Η εν λόγω απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου εξετάζει ενδιαφέροντα ζητήματα σχετικά με τη σύμβαση έργου, κυρίως όσον αφορά στις παράλληλες σχέσεις που γεννώνται ανάμεσα στους εργοδότες, εργολάβο και επιβλέπουσα μηχανικό, από την άποψη τόσο της ενδοσυμβατικής όσο και της αδικοπρακτικής ευθύνης. Στη συνέχεια, ακολουθεί η περίληψη της απόφασης, ενώ παρατίθεται η πλούσια νομολογία και βιβλιογραφία που λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο.

Περίληψη απόφασης: Σύμβαση έργου.

- Στην υπό κρίσιν περίπτωση συντρέχουν δύο παράλληλες συμβάσεις έργου ανάμεσα στους εργοδότες και τον εργολάβο, αφενός, και στον εργολάβο και στην επιβλέπουσα μηχανικό, αφετέρου. Κατά το μέρος που ζητείται η αναγνώριση της υποχρέωσης του εργολάβου και της επιβλέπουσας μηχανικού να καταβάλουν αποζημίωση στους εργοδότες για την αποκατάσταση των κακοτεχνιών του, η αγωγή είναι μη νόμιμη, διότι ουδόλως εκτίθεται ότι το έργο έχει από υπαιτιότητα του εργολάβου ή της προστηθείσας από αυτόν επιβλέπουσας μηχανικού ελλείψεις τέτοιες, ώστε να καθίσταται αδύνατη η χρησιμοποίησή του για τη συνέχιση της κατασκευής του από άλλο εργολάβο.

-Ως προς την επιβλέπουσα μηχανικό, η ερειδόμενη στην ενδοσυμβατική ευθύνη βάση της αγωγής τυγχάνει μη νόμιμη για τον πρόσθετο λόγο ότι αυτή δεν συνδέεται συμβατικά με τους εργοδότες, αλλά με τον εργολάβο, του οποίου αποτελεί βοηθός εκπληρώσεως, κατ΄ άρθρο ΑΚ 334. Επομένως, αυτή δεν ευθύνεται προσωπικά εναντίον των εργοδοτών, διότι η υποχρέωση που δεν εκπληρώνεται από τη σύμβαση είναι του εργολάβου.

-Αποζημίωση από αδικοπραξία. Μόνη η αθέτηση προϋφισταμένης ενοχής είναι μεν πράξη παράνομη, δεν συνιστά όμως και αδικοπραξία κατά την έννοια των άρθρων ΑΚ 914 επ. Εν προκειμένω, η αγωγή κατά τη σωρευόμενη βάση της αδικοπραξίας είναι απορριπτέα στο σύνολό της ως μη νόμιμη, διότι πρόκειται για παραβίαση των συμβατικών υποχρεώσεων του εργολάβου με πράξεις και παραλείψεις τόσο του ιδίου όσο και της προστηθείσας αυτού επιβλέπουσας μηχανικού και όχι για αδικοπραξία, αφού χωρίς την ύπαρξη της σύμβασης που καταρτίστηκε μεταξύ των εργοδοτών και του εργολάβου, οι επικαλούμενες πράξεις και παραλείψεις τους δεν θα ήταν παράνομες.

Περισσότερα...

 
 

Συνταγματική η έκτακτη εισφορά του ν. 3758/2009

ΟλΣτΕ 1685/2013 (αναδημοσίευση από περιοδικό «Αρμενόπουλος», 2013, σελ. 1332 επ., με παρατηρήσεις Δ. Πατσίκα]

Περίληψη απόφασης: Η έκτακτη οικονομική εισφορά του άρθρου 18 του ν. 3758/2009 δεν επιβάλλει απαγορευμένη αναδρομική φορολόγηση κατά την έννοια του άρθρου 78 Συντ., διότι δεν έχει ως αντικείμενο τα εισοδήματα φυσικών προσώπων και σχολαζουσών κληρονομιών του οικονομικού έτους 2008. Ο νομοθέτης απλώς έλαβε υπόψη του τα ενλόγω εισοδήματα ως τα πλέον πρόσφατα και ασφαλή στοιχεία διάγνωσης της (αυξημένης) φοροδοτικής ικανότητας, προκειμένου να εντοπίσει και να επιβαρύνει περισσότερο τους κατά τεκμήριο πλουσιότερους πολίτες, συνυπολογίζοντας περαιτέρω το γεγονός ότι κατά τη δημοσίευση του παραπάνω νόμου δεν είχε ολοκληρωθεί η υποβολή φορολογικών δηλώσεων για το οικονομικό έτος 2009. Με αυτά τα δεδομένα, το ενλόγω κριτήριο δεν παρίσταται απρόσφορο και δεν αντίκειται στο Σύνταγμα (μειοψ.).

Συνταγματικά επιτρεπτή η επιβολή έκτακτης εισφοράς άνευ σχετικής εγγραφής στον τακτικό προϋπολογισμό. Από τις διατάξεις του άρθρου 79 Συντ. δεν εμποδίζεται ο κοινός νομοθέτης, όταν παρίσταται ανάγκη, να επιβάλλει κατά τη διάρκεια του έτους και νέα δημόσια βάρη, τα οποία δεν είχαν συμπεριληφθεί στον κρατικό προϋπολογισμό, στο μέτρο που δεν παραβιάζεται η παρ. 2 του άρθρου 78 Συντ. (μειοψ.).

Μη προσβολή της συνταγματικής αρχής της φορολογικής ισότητας και καθολικότητας του φόρου από την επιβολή της έκτακτης εισφοράς μόνο σε φυσικά πρόσωπα (και σχολάζουσες κληρονομίες). Η μη υπαγωγή σε αυτήν των νομικών προσώπων, τα οποία πάντως επιβαρύνθηκαν με αντίστοιχες έκτακτες εισφορές στα πλαίσια της ίδιας δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας, δεν υπερβαίνει τα όρια του νομοθέτη να καθορίζει με γενικά και αντικειμενικά κριτήρια τον ενδεδειγμένο τρόπο και χρόνο φορολόγησης των διαφορετικών κατηγοριών φορολογουμένων και επομένως δεν αντίκειται στο άρθρο 4 παρ. 5 Συντ. (μειοψ.).

Περισσότερα...

 
 

Μεταρρύθμιση ή ανάκληση απόφασης ασφαλιστικών μέτρων

ΜονΠρωτΘεσσαλονίκης 8477/2013 (ασφαλιστικά μέτρα)

Την εν λόγω απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου απασχόλησε η μεταρρύθμιση ή ανάκληση απόφασης ασφαλιστικών μέτρων, σύμφωνα με το άρθρο ΚΠολΔ 696 παρ. 3. Περιγράφεται επιγραμματικά παρακάτω το σκεπτικό της απόφασης, ενώ ακολουθεί η σχετική νομολογία και βιβλιογραφία που χρησιμοποιήθηκε κατά τον σχηματισμό του δικανικού συλλογισμού.

Περίληψη απόφασης: Μεταρρύθμιση ή ανάκληση απόφασης ασφαλιστικών μέτρων, κατ΄ άρθρο ΚΠολΔ 696 παρ. 3. Βάσει αυτής της διάταξης, για τη μεταρρύθμιση ή ανάκληση απόφασης πρέπει η συγκεκριμένη απόφαση να διατάσσει ασφαλιστικά μέτρα. Αν η σχετική αίτηση δικάζεται απλώς κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, διότι αυτό επιτάσσει σχετική νομική διάταξη, χωρίς να λαμβάνονται και ασφαλιστικά μέτρα, τότε δεν χωρεί μεταρρύθμιση ή ανάκληση της απόφασης.

- Η αίτηση για τον διορισμό προσωρινής διοίκησης ή εκκαθαριστών νομικού προσώπου εκδικάζεται πάντοτε κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, βάσει των άρθρων ΚΠολΔ 786 παρ. 1-2 και 739. Στον διορισμό προσωρινής διοίκησης δεν υπάρχει ασφαλιστέο δικαίωμα ως αντικείμενο της κύριας δίκης, που να δικαιολογεί τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων. Αν όμως διοριστεί ή αντικατασταθεί εκκαθαριστής εταιρείας με απόφαση που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, ο διορισμός ή η αντικατάστασή του είναι έγκυρη και η ανωτέρω απόφαση παράγει δεδικασμένο, διότι η ορθότητα της απόφασης δεν είναι μεταξύ των προϋποθέσεων του δεδικασμένου και συνεπώς, δεν χωρεί μεταρρύθμιση ή ανάκληση της απόφασης αυτής.

Περισσότερα...

 
 

Απάτη ενώπιον δικαστηρίου

ΕφΘεσσαλονίκης 1887/2012

Η προκείμενη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης ασχολείται με την απάτη ενώπιον δικαστηρίου. Παρακάτω ακολουθεί εκτενής περιγραφή των νομικών και ουσιαστικών ζητημάτων, τα οποία εξέτασε το δικαστήριο, καθώς και η σχετική νομολογία.

Περίληψη απόφασης: Απάτη ενώπιον δικαστηρίου. Ειδικότερη μορφή της απάτης του αρ. 386 ΠΚ. Στοιχειοθετείται όταν ο διάδικος σε πολιτική δίκη όχι μόνο προβάλλει ψευδή πραγματικό ισχυρισμό, αλλά ταυτόχρονα προσκομίζει προς υποστήριξή του εν γνώσει του ψευδή αποδεικτικά μέσα, με τα οποία παραπλανά το δικαστήριο και εκδίδει δυσμενή δικαστική απόφαση για την περιουσία του αντιδίκου του.

- Μόνο η υποβολή αναληθούς ισχυρισμού στο δικαστήριο δεν συνιστά πράξη περιέχουσα αρχή εκτέλεσης της απάτης κατά την έννοια του αρ. 42 παρ. 1 ΠΚ. Οταν ο δικαστής είναι υποχρεωμένος να δεχτεί τους ισχυρισμούς του δράστη, με βάση μόνο το τεκμήριο ομολογίας λόγω της ερημοδικίας του αντιδίκου του, κατ΄ αρ. 271 παρ. 3 ΚΠολΔ ή την ομολογία του τελευταίου, κατ΄ αρ. 352 παρ. 1 ΚΠολΔ, δεν τίθεται θέμα παραπλάνησης του δικαστή από κάποιο αποδεικτικό μέσο, αλλά η απόφαση είναι αποτέλεσμα εφαρμογής του νόμου.

- Η παραβίαση ακόμη και του καθήκοντος αληθείας, σύμφωνα με το αρ. 116 ΚΠολΔ, που συντελείται με την προβολή στο δικαστήριο ψευδούς πραγματικού ισχυρισμού, δεν μπορεί να θεμελιώσει τη συγκρότηση του εγκλήματος της απάτης στο δικαστήριο, καθόσον η ως άνω παραβίαση συνεπάγεται μόνο δικονομικές κυρώσεις σε βάρος του διαδίκου, κατ΄ αρ. 205 ΚΠολΔ.

- Εξάλλου, απάτη στο δικαστήριο διαπράττεται και όταν η δίκη διεξάγεται κατ΄ ειδική διαδικασία, στην οποία δεν δεσμεύεται το δικαστήριο από αποδεικτικούς κανόνες, ως προς τα αποδεικτικά μέσα και την ισχύ τους, όπως συμβαίνει στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.

- Στην επίδικη περίπτωση, το Εφετείο έκρινε ότι δεν συντρέχει απάτη ενώπιον δικαστηρίου, αφενός διότι τα αποδεικτικά μέσα με βάση τα οποία είχε κρίνει ο Ειρηνοδίκης ήταν γνήσια, οι καταθέσεις όλων των μαρτύρων που έλαβε υπόψη του αξιολογήθηκαν σε συνδυασμό μεταξύ τους και σε συνδυασμό με τα άλλα αποδεικτικά μέσα, αφετέρου δε το γεγονός ότι η κρίση του Ειρηνοδικείου ήταν διαφορετική από αυτήν του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, το οποίο δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, και μάλιστα σε ζήτημα που απαιτούσε ερμηνεία των δηλώσεων βούλησης των συμβαλλομένων μερών, δεν μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι παραπλανήθηκε ο Ειρηνοδίκης, καθόσον δεν αποδείχθηκε από ποια συγκεκριμένα πρόσφορα ψευδή αποδεικτικά μέσα, ειδικότερα από ποια πλαστά ή νοθευμένα έγγραφα ή γνήσια αλλά ανακριβή κατά περιεχόμενο, που προσκόμισε η εναγόμενη, πείστηκε αυτός ώστε να καταλήξει στην πεπλανημένη - κατά τους ισχυρισμούς της ενάγουσας - κρίση του.

Περισσότερα...

 
 

Δίκαιο Α.Ε.: Διορισμός προσωρινού Δ.Σ. χωρίς την εξουσία να συγκαλέσει Γ.Σ.

ΜονΠρωτΘεσσαλονίκης 13448/2012 (εκούσια δικαιοδοσία)

Η συγκεκριμένη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου εξετάζει κρίσιμα ζητήματα του δικαίου των ανωνύμων εταιρειών, κυρίως όσον αφορά στη συγκρότηση προσωρινού Διοικητικού Συμβουλίου. Να σημειωθεί ότι προηγήθηκε η με αριθμό 503/2012 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων), δυνάμει της οποίας ανεστάλη η ισχύς της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης της Α.Ε. που είχε εκλέξει το τελευταίο Δ.Σ. Στη συνέχεια, ακολουθεί η περίληψη της απόφασης, ενώ παρατίθεται η νομολογία και βιβλιογραφία που λήφθηκε υπόψη από το δικαστή.

Περίληψη απόφασης: Ανώνυμες εταιρείες - Εκούσια Δικαιοδοσία - Διορισμός προσωρινής διοίκησης κατόπιν αιτήσεως μετόχου της, διότι δυνάμει απόφασης ασφαλιστικών μέτρων ανεστάλη η ισχύς της απόφασης της Γ.Σ. που είχε εκλέξει το τελευταίο Δ.Σ. Νόμιμη η αίτηση στηριζόμενη σε ΑΚ 69 και ΚΠολΔ 739, 740 και 786.

- Κύρια παρέμβαση από έτερο μέτοχο με αίτημα να διοριστούν μέλη της προσωρινής διοίκησης πρόσωπα από τον κατάλογο των πραγματογνωμόνων, με μοναδικό σκοπό τη σύγκληση Γ.Σ. για την εκλογή νέου αιρετού Δ.Σ.

- Κρίθηκε ότι επιβάλλεται ο διορισμός νέας προσωρινής διοίκησης από τον κατάλογο των πραγματογνωμόνων, η οποία θα διαχειρίζεται τις επείγουσες υποθέσεις της Α.Ε. χωρίς όμως να δικαιούται να συγκαλέσει Γ.Σ. για εκλογή νέου Δ.Σ., δεδομένου ότι ενδέχεται να προκύψουν δύο αιρετά Δ.Σ.

Περισσότερα...

 
 
Symbol
ΝΕΑ - ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ