English (United Kingdom)
Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ ΝΕΑ - ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ Σύμβαση έργου: σχέσεις ανάμεσα σε εργοδότη, εργολάβο και επιβλέποντα μηχανικό

Σύμβαση έργου: σχέσεις ανάμεσα σε εργοδότη, εργολάβο και επιβλέποντα μηχανικό

ΠολΠρωτΧαλκιδικής 87/2013 (τακτική διαδικασία)

Η εν λόγω απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου εξετάζει ενδιαφέροντα ζητήματα σχετικά με τη σύμβαση έργου, κυρίως όσον αφορά στις παράλληλες σχέσεις που γεννώνται ανάμεσα στους εργοδότες, εργολάβο και επιβλέπουσα μηχανικό, από την άποψη τόσο της ενδοσυμβατικής όσο και της αδικοπρακτικής ευθύνης. Στη συνέχεια, ακολουθεί η περίληψη της απόφασης, ενώ παρατίθεται η πλούσια νομολογία και βιβλιογραφία που λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο.

Περίληψη απόφασης: Σύμβαση έργου.

- Στην υπό κρίσιν περίπτωση συντρέχουν δύο παράλληλες συμβάσεις έργου ανάμεσα στους εργοδότες και τον εργολάβο, αφενός, και στον εργολάβο και στην επιβλέπουσα μηχανικό, αφετέρου. Κατά το μέρος που ζητείται η αναγνώριση της υποχρέωσης του εργολάβου και της επιβλέπουσας μηχανικού να καταβάλουν αποζημίωση στους εργοδότες για την αποκατάσταση των κακοτεχνιών του, η αγωγή είναι μη νόμιμη, διότι ουδόλως εκτίθεται ότι το έργο έχει από υπαιτιότητα του εργολάβου ή της προστηθείσας από αυτόν επιβλέπουσας μηχανικού ελλείψεις τέτοιες, ώστε να καθίσταται αδύνατη η χρησιμοποίησή του για τη συνέχιση της κατασκευής του από άλλο εργολάβο.

-Ως προς την επιβλέπουσα μηχανικό, η ερειδόμενη στην ενδοσυμβατική ευθύνη βάση της αγωγής τυγχάνει μη νόμιμη για τον πρόσθετο λόγο ότι αυτή δεν συνδέεται συμβατικά με τους εργοδότες, αλλά με τον εργολάβο, του οποίου αποτελεί βοηθός εκπληρώσεως, κατ΄ άρθρο ΑΚ 334. Επομένως, αυτή δεν ευθύνεται προσωπικά εναντίον των εργοδοτών, διότι η υποχρέωση που δεν εκπληρώνεται από τη σύμβαση είναι του εργολάβου.

-Αποζημίωση από αδικοπραξία. Μόνη η αθέτηση προϋφισταμένης ενοχής είναι μεν πράξη παράνομη, δεν συνιστά όμως και αδικοπραξία κατά την έννοια των άρθρων ΑΚ 914 επ. Εν προκειμένω, η αγωγή κατά τη σωρευόμενη βάση της αδικοπραξίας είναι απορριπτέα στο σύνολό της ως μη νόμιμη, διότι πρόκειται για παραβίαση των συμβατικών υποχρεώσεων του εργολάβου με πράξεις και παραλείψεις τόσο του ιδίου όσο και της προστηθείσας αυτού επιβλέπουσας μηχανικού και όχι για αδικοπραξία, αφού χωρίς την ύπαρξη της σύμβασης που καταρτίστηκε μεταξύ των εργοδοτών και του εργολάβου, οι επικαλούμενες πράξεις και παραλείψεις τους δεν θα ήταν παράνομες.

Νομολογία:

1) ΑΠ 762/2006, ΕλλΔνη 2006, σελ. 1086, ΕφΑθηνών 8370/2002, ΕΔΠ 2003, σελ. 283 (δυνάμει του άρθρου ΑΚ 700, ο εργοδότης μπορεί να καταγγείλει τη σύμβαση πριν από την περάτωση του έργου, με αποτέλεσμα αυτή να λυθεί για το μέλλον και ο εργοδότης να υποχρεωθεί να παραλάβει το έργο στην κατάσταση που βρίσκεται κατά την καταγγελία και να καταβάλει στον εργολάβο ολόκληρη τη συμφωνημένη αμοιβή, από την οποία, μετά από ένσταση του εργοδότη, μπορεί να αφαιρεθεί η δαπάνη που εξοικονομήθηκε από τη ματαίωση της σύμβασης).

2) ΕφΑθηνών 418/1986, ΕλλΔνη 29, σελ. 1198, ΕφΑθηνών 5770/1984, ΕφΑθηνών 9281/1982, ΕλλΔνη 24, σελ. 664 (όταν επιλέγει ο εργοδότης την καταγγελία του άρθρου ΑΚ 700 δικαιούται να λάβει αποζημίωση για τη μη εκπλήρωση, αφού η λύση της συμβάσεως επέρχεται ένεκα της καταγγελίας του).

3) ΑΠ 1271/2003, ΑΠ 156/2001, ΕφΛάρισας 284/2004, δημοσίευση ΝΟΜΟΣ (κατά το άρθρο ΑΚ 690, ως ελλείψεις του έργου νοούνται τόσο τα πραγματικά ελαττώματα, ουσιώδη και επουσιώδη, όσο και η έλλειψη των συμφωνημένων ιδιοτήτων, ενώ προϋπόθεση για την επιδίκαση αποζημίωσης είναι η ύπαρξη υπαιτιότητας από τον εργολάβο, την οποία δεν υποχρεούται να αποδείξει ο ενάγων εργοδότης, αλλά να αποκρούσει ο εναγόμενος εργολάβος).

4) ΑΠ 852/2003, ΕλλΔνη 45, σελ. 172 (η εκ του άρθρου 690 ΑΚ αξίωση του εργοδότη για αποζημίωσή του προϋποθέτει ότι το έργο εκτελέστηκε και παραδόθηκε ή προσφέρθηκε προς παράδοση, πριν από την οποία δεν γεννάται η αξίωση αυτή).

5) ΕφΘεσσαλονίκης 2487/1994, Αρμ 2005, σελ. 891, ΠολΠρωτΠειραιά 2012/2007, δημοσίευση ΝΟΜΟΣ (μετά την καταγγελία του άρθρου ΑΚ 700, ο εργοδότης διασώζει τα εκ των άρθρων ΑΚ 688-690 δικαιώματά του, επομένως και το δικαίωμα να απαιτήσει αποζημίωση για τη ζημία που υπέστη).

6) ΟλομΑΠ 967/1973, ΝοΒ 22, σελ. 505, ΑΠ 1120/2005, ΑΠ 212/2000, ΕΔΠολ 2000, σελ. 258, ΑΠ 555/1999, ΕλλΔνη 41, σελ. 87, ΕφΛαμίας 116/2010, δημοσίευση ΝΟΜΟΣ, ΕφΑθηνών 302/2006, ΔΕΕ 2006, σελ. 513 (μία ζημιογόνος ενέργεια, πράξη ή παράλειψη, με την οποία παραβιάζεται η σύμβαση, ενδέχεται να θεμελιώνει συγχρόνως και ευθύνη από αδικοπραξία, όταν η ενέργεια αυτή, καθ' εαυτή και χωρίς την προϋπάρχουσα συμβατική σχέση θα ήταν παράνομη, ως αντίθετη στο γενικό καθήκον, που επιβάλλει η διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, να μην προκαλεί κανένας υπαίτια ζημιά σε άλλον).

7) ΑΠ 1863/2007, ΝοΒ 2008 (56), σελ. 878, ΕφΠατρών 658/2004, ΑρχΝομ 2005, σελ. 81 (για τη θεμελίωση της πρωτογενούς αδικοπρακτικής ευθύνης, ο ενάγων θα πρέπει στο δικόγραφο της αγωγής του να περιλαμβάνει, κατά το άρθρο 216 ΚΠολΔ, όλα τα προαναφερόμενα στοιχεία που αποτελούν τις προϋποθέσεις της αποζημίωσης του, ήτοι να εκτίθενται πραγματικά περιστατικά που να θεμελιώνουν τόσο την παράνομη συμπεριφορά όσο και την υπαιτιότητα του ζημιώσαντος, είτε με τη μορφή του δόλου, είτε με τη μορφή της αμέλειας, καθόσον δεν είναι αρκετή η αναφορά στην αγωγή, ότι από την παράνομη ενέργεια του εναγομένου επήλθε κάποιο αποτέλεσμα).

Βιβλιογραφία:

1) Βαθρακοκοίλης, ΕρΝομΑΚ, έκδοση 2005, κάτω από το άρθρο 700, αριθμ. 23 και 25.

2) Γεωργιάδης-Σταθόπουλος, ΑΚ, κάτω από το άρθρο 700, Π, 2 σελ. 676.

Η ανωτέρω απόφαση, στην οποία ως πληρεξούσιος δικηγόρος της δεύτερης εναγομένης παραστάθηκε ο Μάνος Βογιατζάκης, είναι δημοσιευμένη στην Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΝΟΜΟΣ.

 
Symbol
ΝΕΑ - ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ