English (United Kingdom)
Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ ΝΕΑ - ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Επίδοση δικογράφου σε ομόρρυθμη εταιρεία και δημοσίευση μεταβολών του νομίμου εκπροσώπου στο ΓΕΜΗ

ΕφΘεσσαλονίκης 637/2020

Στην εν λόγω απόφαση εξετάστηκαν δύο ενδιαφέροντα ζητήματα σχετικά με τη νόμιμη εκπροσώπηση ομόρρυθμης εταιρείας. Το πρώτο αφορά την επίδοση του εισαγωγικού δικογράφου (εν προκειμένω, αγωγής) απευθυνόμενου εναντίον ομόρρυθμης εταιρείας σε περίπτωση ύπαρξης περισσότερων νομίμων εκπροσώπων που ενεργούν από κοινού. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι για την εγκυρότητα της επίδοσης, αρκεί αυτή να γίνει στον έναν από αυτούς, η δε επιλογή ανήκει στο όργανο επίδοσης. Το δεύτερο ζήτημα που κρίθηκε με την απόφαση του Εφετείου σχετίζεται με την υποχρεωτική καταχώριση στο ΓΕΜΗ των μεταβολών στο πρόσωπο του νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας, προκειμένου να αναπτύσσονται έννομες συνέπειες προς τους τρίτους. Παρατίθεται κατωτέρω σύντομη περίληψη αυτής της ενδιαφέρουσας απόφασης:

Περίληψη απόφασης:

- Ανακοπή ερημοδικίας. Επίδοση αγωγής σε ομόρρυθμη εταιρεία. Ακόμη και όταν υπάρχουν περισσότεροι νόμιμοι εκπρόσωποι του νομικού προσώπου, οι οποίοι ενεργούν από κοινού, για την εγκυρότητα της επίδοσης της αγωγής με κλήση προς συζήτηση, αρκεί η επίδοση στον έναν εξ αυτών. Το δικαίωμα επιλογής ανήκει στο όργανο επιδόσεως, εκτός αν στην παραγγελία προς επίδοση κατονομάζεται ο αντιπρόσωπος τον οποίο πρέπει αυτή να γίνει.

- Υποχρεωτική η καταχώριση-δημοσίευση στο ΓΕΜΗ των στοιχείων του νομίμου εκπροσώπου, καθώς και του εκκαθαριστή ομόρρυθμης εταιρίας. Ενδεχόμενη μεταβολή στο πρόσωπο του εκκαθαριστή χωρίς να δημοσιευθεί στο ΓΕΜΗ δεν αναπτύσσει έννομες συνέπειες ως προς τους τρίτους. Εν προκειμένω, η ανακόπτουσα ομόρρυθμη εταιρεία τελούσε σε καθεστώς εκκαθάρισης, δεν υπέστη δικονομική βλάβη από την επίμαχη επίδοση, αφού γνώριζε την ημέρα της συζήτησης της αγωγής και παραστάθηκε στο ακροατήριο με πληρεξούσιο δικηγόρο για να ζητήσει αναβολή. Νόμιμη η επίδοση της αγωγής στον έναν εκ των νομίμων εκπροσώπων της ανακόπτουσας ομόρρυθμης εταιρίας. Απορρίπτεται η ανακοπή ερημοδικίας.

Περισσότερα...

 
 

Προϋποθέσεις για την άρνηση χορήγησης ασφαλιστικής ενημερότητας

ΔιοικΠρωτΘεσσαλονίκης 54/2020 (προεδρική διαδικασία)

Η απόφαση αυτή αφορά τις νόμιμες προϋποθέσεις άρνησης του ΕΦΚΑ να χορηγήσει ασφαλιστική ενημερότητα σε περίπτωση συνυπεύθυνων επιχειρήσεων. Εν προκειμένω, η άρνηση του φορέα ακυρώθηκε ως "νομικώς πλημμελής", διότι η μία εκ των δύο συνυπεύθυνων -και άρα εις ολόκληρον υπόχρεων- επιχείρηση δεν είχε ενημερωθεί προσηκόντως μέσω της κοινοποίησης καταλογιστικών πράξεων που να προσδιορίζουν το ύψος και την αιτία της οφειλής. Κρίθηκε δε ότι δεν αρκεί η κοινοποίηση τέτοιων πράξεων στην έτερη συνυπεύθυνη επιχείρηση. Αναλυτικότερη περίληψη της εν λόγω απόφασης ακολουθεί:

Περίληψη απόφασης:

-Σε περίπτωση εργοδότη που ευθύνεται εις ολόκληρον για την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών άλλης επιχείρησης λόγω συνυπευθυνότητας, θα πρέπει πριν από την επιβολή της κύρωσης της άρνησης του ασφαλιστικού οργανισμού να χορηγήσει σε αυτόν βεβαίωση ασφαλιστικής ενημερότητας, αφενός να έχει διαπιστωθεί η συνδρομή των προϋποθέσεων της κήρυξης συνυπευθυνότητας, αφετέρου δε να έχει προηγηθεί η έκδοση και κοινοποίηση πράξης στον βαρυνόμενο ως συνυπεύθυνο εργοδότη, η οποία επέχει θέση καταλογιστικής πράξης σε βάρος του, που να προσδιορίζει το ύψος και την αιτία της οφειλής, ώστε αυτός να γνωρίζει την ύπαρξη και έκταση της εν λόγω οφειλής και να δύναται να την αμφισβητήσει με την άσκηση των προβλεπόμενων στο νόμο ενδικοφανών και ενδίκων βοηθημάτων. Δεν αρκεί η τυχόν κοινοποίηση πράξης επιβολής εισφορών στην άλλη εις ολόκληρον ευθυνόμενη επιχείρηση.

-Πράξη ασφαλιστικού οργάνου με την οποία απορρίπτεται αίτημα χορήγησης βεβαίωσης ασφαλιστικής ενημερότητας κατ’ επίκληση οφειλών από μη καταβληθείσες ασφαλιστικές εισφορές χωρίς να έχει προηγηθεί η έκδοση και κοινοποίηση πράξης στον αιτούντα και βαρυνόμενο εις ολόκληρον ως συνυπεύθυνο εργοδότη, η οποία επέχει θέση καταλογιστικής πράξης σε βάρος του που να προσδιορίζει το ύψος και την αιτία της οφειλής, είναι νομικώς πλημμελής.

Περισσότερα...

 
 

Υιοθεσία ενηλίκων και ακρόαση βιολογικών τέκνων υιοθετούντος

ΜονΠρωτΘεσσαλονίκης 832/2020 (διαδικασία εκούσιας δικαιοδοσίας)

Η προκείμενη απόφαση περιλαμβάνει ένα σπάνιο μεν ενδιαφέρον δε κρίσιμο νομικό ζήτημα: αν ασκεί επιρροή η έλλειψη ακρόασης των βιολογικών τέκνων του υιοθετούντος στην τέλεση υιοθεσίας από αυτόν. Εν προκειμένω, είχαν κληθεί στο ακροατήριο τα ενήλικα βιολογικά τέκνα του υιοθετούντος, πλην όμως αυτά δεν προσήλθαν. Το δικαστήριο ορθά έκρινε ότι δεν επηρεάζει την έκβαση της δίκης η απουσία τους. Παρατίθεται σύντομη περίληψη της εν λόγω απόφασης:

Περίληψη απόφασης:

- Αίτηση υιοθεσίας ενηλίκων κατ' άρθρα ΑΚ 1579 επ. Διαδικασία εκουσίας δικαιοδοσίας.

- Συντρέχουν όλες οι τυπικές προϋποθέσεις για την τέλεση της υιοθεσίας που ζητείται από τους αιτούντες.

- Επίδοση αίτησης στα βιολογικά ενήλικα τέκνα του υιοθετούντος, σύμφωνα με το άρθρο ΑΚ 1556. Παρόλο που κλήθηκαν νομότυπα αμφότερα τα φυσικά ενήλικα τέκνα του πρώτου αιτούντος για να εκφράσουν την γνώμης τους σχετικά με την αιτούμενη υιοθεσία, ωστόσο η απουσία τους και η έλλειψη ακρόασής τους δεν ασκούν επιρροή στην έκβαση της δίκης.

- Όλοι οι αιτούντες συναινούν στην συντέλεση της υιοθεσίας.

Περισσότερα...

 
 

Έγγραφη απόδειξη της ειδικής διαδοχής σε διαταγή πληρωμής

ΜονΠρωτΘεσσαλονίκης 14292/2019 (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων)

Η εν λόγω απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης αντιμετωπίζει ένα ενδιαφέρον ζήτημα ενεργητικής νομιμοποίησης κατά τη διαδικασία έκδοσης διαταγής πληρωμής. Ειδικότερα, πρόκειται για τα απαραίτητα έγγραφα που πρέπει να προσκομίζει ο αιτών την έκδοση της διαταγής πληρωμής, προκειμένου να αποδεικνύει ότι κατέστη ειδικός διάδοχος της απαίτησης και άρα δικαιούται να στραφεί εναντίον του οφειλέτη. Ακολουθεί αναλυτική περίληψη της απόφασης που ελήφθη κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων:

Περίληψη απόφασης:

- Αίτηση αναστολής κατά διαταγής πληρωμής κατ' άρθρο 632 παρ. 3 ΚΠολΔ. Για την έκδοση διαταγής πληρωμής πρέπει να συντρέχει και η διαδικαστική προϋπόθεση της έγγραφης απόδειξης τόσο της ύπαρξης της απαίτησης και του ποσού, όσο και των προσώπων του δικαιούχου και του υπόχρεου. Για τον λόγο αυτό ο αιτών υποχρεούται να επισυνάψει στην αίτησή του το σύνολο των εγγράφων από τα οποία προκύπτει το ύψος της απαίτησης και τα πρόσωπα του δικαιούχου ή του υποχρέου. Δεν υφίσταται η απαιτούμενη έγγραφη απόδειξη, όταν από τα προσκομιζόμενα έγγραφα προκύπτει μεν η αιτία και το ύψος της οφειλής αλλά δεν αποδεικνύεται η ταυτότητα του υπόχρεου ή του δικαιούχου.

- Ειδικά στην περίπτωση ειδικής διαδοχής νομικών προσώπων, αναφορικά με περιουσιακό στοιχείο, η δημοσίευσή της σε ΦΕΚ, δεν εξαλείφει την υποχρέωση του αιτούντος να προσκομίσει στην αίτηση για την έκδοση της διαταγής πληρωμής τα έγγραφα (και το ΦΕΚ), από τα οποία να προκύπτει η ενεργητική του νομιμοποίηση.

- Στην προκειμένη περίπτωση, δεν γίνεται επίκληση στην αίτηση οποιουδήποτε εγγράφου που να αφορά στην αναφερόμενη από την αιτούσα ειδική διαδοχή, από το οποίο στη συνέχεια θα αποδεικνυόταν ότι η απαίτηση σε βάρος των καθ' ων αποτέλεσε μέρος της ειδικής αυτής διαδοχής, ενώ περαιτέρω δεν γίνεται μνεία του χρόνου και του τρόπου που επήλθε αυτή η διαδοχή.

- Η μεταγενέστερη συγκοινοποίηση των ως άνω εγγράφων που σχετίζονται με την ειδική διαδοχή με την επιταγή προς πληρωμή που επιδόθηκε στους καθ' ων δεν αναιρεί το γεγονός ότι κατά το χρόνο κατάθεσης και έκδοσης της διαταγής πληρωμής υπήρξε η ανωτέρω αοριστία και δεν αρκεί για τη συμπλήρωση της παραπάνω έλλειψης.

- Ενόψει αυτών, ο λόγος ανακοπής περί απαραδέκτου λόγω αοριστίας πιθανολογείται ουσιαστικά βάσιμος και άρα γίνεται δεκτή η αίτηση αναστολής.

Περισσότερα...

 
 

Απαραίτητα στοιχεία για την εγκυρότητα κλητηρίου θεσπίσματος επί εικονικών τιμολογίων

ΤριμΠλημΘεσσαλονίκης 7334/2018

Με την προκείμενη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης ακυρώθηκε κλητήριο θέσπισμα που αφορούσε την αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων (τιμολογίων), διότι δεν προσδιορίζονταν επακριβώς σε αυτό τα επίμαχα τιμολόγια. Πιο συγκεκριμένα, δεν αναφερόταν ούτε ο αριθμός και η ημερομηνία έκδοσης του κάθε φερόμενου ως εικονικού τιμολογίου, αλλά ούτε το είδος και η ποσότητα των αγαθών (ή υπηρεσιών) και η μονάδα μέτρησης. Παρατίθεται κατωτέρω σύντομη περίληψη της εν λόγω απόφασης:

Περίληψη απόφασης:

-Ακυρότητα κλητηρίου θεσπίσματος. Απαραίτητα στοιχεία για το ορισμένο αυτού. Έκδοση ή αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων.

-Εξατομίκευση όλων των χαρακτηριστικών των φερόμενων ως εικονικών φορολογικών στοιχείων, ήτοι πρέπει να προσδιορίζονται αυτά ως προς την χρονολογία έκδοσης, τα στοιχεία των συμβαλλομένων (εκδότη και λήπτη), τη συναλλαγή (είδος αγαθών, ποσότητα, μονάδα μέτρησης, αξία και είδος υπηρεσίας).

-Στην προκειμένη περίπτωση έγινε δεκτός αυτοτελής ισχυρισμός περί ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος, διότι σε αυτό δεν αναφέρονται ο αριθμός και η ημερομηνία έκδοσης του κάθε φερόμενου ως εικονικού φορολογικού στοιχείου, ούτε το είδος και η ποσότητα των αγαθών (ή υπηρεσιών) και η μονάδα μέτρησης, ενώ αναφέρεται μόνο η συνολική αξία των τιμολογίων.

Περισσότερα...

 
 

Αγωγές αποζημίωσης για τις περικοπές στις συντάξεις

Τον Ιούνιο του 2015 δημοσιεύθηκε η απόφαση 2287/2015 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία κρίθηκαν αντισυνταγματικές οι μειώσεις σε κύριες και επικουρικές συντάξεις που επήλθαν με τους ν. 4051/2012 και 4093/2012. Η ίδια απόφαση έκρινε ότι αυτόν τον ισχυρισμό περί αντισυνταγματικότητας μπορούν να επικαλεστούν συνταξιούχοι μόνο για το χρονικό διάστημα που έπεται της δημοσίευσής της, προκειμένου να μην υποστούν τεράστια βλάβη τα δημόσια ταμεία.

Ήδη, πολλοί συνταξιούχοι προσέφυγαν στα διοικητικά δικαστήρια της χώρας και πέτυχαν (σε πρώτο βαθμό) να λάβουν αποζημιώσεις για τις περικοπές που υπέστησαν στις συντάξιμες αποδοχές τους από τους παραπάνω νόμους. Αντίστοιχες αγωγές έχουν κατατεθεί και στο Ελεγκτικό Συνέδριο από συνταξιούχους του Δημοσίου.

Συνεπώς, κρίνεται σκόπιμο να κατατεθούν μαζικές αγωγές κατά των ασφαλιστικών φορέων κύριας και επικουρικής ασφάλισης (ΕΦΚΑ και ΕΤΕΑΕΠ), αλλά και κατά του Δημοσίου. Με τον τρόπο αυτό, οι συνταξιούχοι μπορούν βάσιμα να διεκδικήσουν την επιστροφή των κρατήσεων, καθώς και των δώρων και επιδομάτων, που περικόπηκαν με τους παραπάνω αντισυνταγματικούς νόμους, τουλάχιστον για το χρονικό διάστημα από τον Ιούνιο του 2015 και έπειτα.

Τι ισχύει όμως για τη χρονική περίοδο από την εφαρμογή των περικοπών των ν. 4051/2012 και 4093/2012 έως τη δημοσίευση της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας; Πρόσφατη απόφαση Διοικητικού Πρωτοδικείου έκρινε ότι συνταξιούχος δικαιούται αποζημίωση και για το χρονικό διάστημα πριν από τον Ιούνιο του 2015, παρά τα όσα κρίθηκαν με την προαναφερθείσα απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Λόγω της άσκησης ενδίκων μέσων από τους ασφαλιστικούς φορείς, η υπόθεση θα κριθεί αρχικά σε δεύτερο βαθμό από το Διοικητικό Εφετείο και ακολούθως (πιθανότατα) και πάλι από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Επομένως, δεν είναι καθόλου βέβαιο –αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί ως ενδεχόμενο– ότι θα δικαιωθούν οι συνταξιούχοι και για το διάστημα αυτό.

Περισσότερα...

 
 

Διαταγή πληρωμής από επιταγές κατόπιν σύμβασης απόσβεσης ενεχύρου

ΕφΘεσσαλονίκης 2419/2017

Η συγκεκριμένη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης εκδόθηκε κατόπιν αντίθετων εφέσεων που ασκήθηκαν κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία είχε γίνει δεκτή ανακοπή σε βάρος της επίδικης διαταγής πληρωμής. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε ότι η αιτούσα την έκδοση διαταγής πληρωμής κατέστη νόμιμη κομίστρια των επίμαχων επιταγών, καθώς σε αυτήν είχαν περιέλθει τα σώματά τους έπειτα από σύμβαση απόσβεσης ενεχύρου, δυνάμει της οποίας η τράπεζα (προς την οποία η αιτούσα είχε μεταβιβάσει με οπισθογράφηση λόγω ενεχύρου τις τράπεζες) παραιτήθηκε από το ενέχυρο. Ακολουθεί σύντομη περίληψη της εν λόγω απόφασης:

Περίληψη απόφασης:

- Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής που εξεδόθη αιτία οφειλής από επιταγές. Αντίθετες εφέσεις.

- Η ανακόπτουσα εξέδωσε τις επίδικες επιταγές εις διαταγή της καθ’ ης η ανακοπή κι εν συνεχεία οπισθογράφηθηκαν νομίμως από αυτήν στην πληρώτρια τράπεζα αξία ενεχύρου. Μετά την εμφάνισή τους σφραγίσθηκαν λόγω ανεπαρκούς υπολοίπου και κατόπιν συντάχθηκε σύμβαση απόσβεσης του υφιστάμενου κατά το χρόνο εκείνο ενεχύρου ανάμεσα στην πληρώτρια τράπεζα και την καθ’ ης η ανακοπή, με αποτέλεσμα η δεύτερη να καταστεί νόμιμη εξ αναγωγής κομίστρια αυτών.

- Η περιέλευση των επιταγών στην καθ’ ης η ανακοπή από χαριστική αιτία εντάσσεται στην έννοια της εξόφλησης και νομιμοποιεί αυτήν να στραφεί αναγωγικά κατά της εκδότριας των επίδικων επιταγών και να απαιτήσει την καταβολή τους. Για το ορισμένο της ως άνω εκδοθείσας διαταγής πληρωμής αρκεί η προσκόμιση των σωμάτων των επίδικων επιταγών και της συμβάσεως απόσβεσης ενεχύρου και δεν απαιτείται περαιτέρω να προσκομισθεί εξοφλητική απόδειξη. Η διαγραφή εκ μέρους της εξ αναγωγής κομίστριας των επίδικων επιταγών της δικής της οπισθογράφησης δεν ασκεί επιρροή στην άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων της, ούτε αναιρεί την ιδιότητα της ως εξ αναγωγής κομίστριας.

Περισσότερα...

 
 

Ο κρίσιμος χρόνος για την πρόθεση βλάβης στη διάρρηξη δικαιοπραξίας

ΕφΘεσσαλονίκης 2256/2017

Η διάρρηξη καταδολιευτικής δικαιοπραξίας αποτελεί μια ιδιαίτερη θεματική του ουσιαστικού δικαίου, στην οποία συχνά προκύπτουν ενδιαφέροντα νομικά ζητήματα. Ένα από αυτά αντιμετώπισε και η απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης: Ποιος είναι ο κρίσιμος χρόνος κατά τον οποίο απαιτείται να συντρέχει η πρόθεση βλάβης των δανειστών, όταν υπάρχει μεταβίβαση περιουσιακού στοιχείου από τον οφειλέτη; Ο χρόνος της απαλλοτρίωσης απαντά το Εφετείο στην απόφασή του, σύντομη περίληψη της οποίας ακολουθεί:

Περίληψη απόφασης:

- Διάρρηξη καταδολιευτικής δικαιοπραξίας. Έφεση. Μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων του εκκαλούντος προς συγγενικά του πρόσωπα.

- Για την κατάφαση του καταδολιευτικού χαρακτήρα απαιτείται να συντρέχει σκοπός βλάβης των δανειστών του δικαιοπρακτούντος, ήτοι απομείωση της περιουσίας του σε βαθμό που θα καταστήσει αδύνατη την ικανοποίηση των δανειστών του. Η ανωτέρω πρόθεση βλάβης απαιτείται να συντρέχει κατά τον χρόνο της απαλλοτρίωσης.

- Εν προκειμένω, ο εκκαλών ενέχετο ως εγγυητής υπέρ ΕΠΕ, συμφερόντων του, έναντι της πιστούχου τράπεζας. Η πιστούχος τράπεζας μεταβίβασε τις πηγάζουσες από τις συναφθείσες συμβάσεις παροχής πίστωσης απαιτήσεις, προς την εφεσίβλητη εταιρία ειδικού σκοπού. Οι επίδικες μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη πραγματοποιήθηκαν σε χρόνο, κατά τον οποίο οι απαιτήσεις της πιστούχου τράπεζας εξυπηρετούνταν κανονικά. Τα δε εναπομείναντα, κατά το χρόνο των μεταβιβάσεων, περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, υπερέβαιναν κατά πολύ σε αξία το ύψος της απαιτήσεις της δανείστριας εταιρίας. Κατά τον κρίσιμο χρόνο των απαλλοτριώσεων δεν υφίστατο πρόθεση βλάβης της δανείστριας εκ μέρους του εκκαλούντος.

- Δέχεται έφεση. Εξαφανίζει την υπ’ αριθμ. 5466/2015 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Περισσότερα...

 
 

Δικαστική παράταση της αναστολής εκτέλεσης στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών

ΜονΠρωτΘεσσαλονίκης 9397/2018 (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων)

Με το ν. 4469/2017 θεσπίστηκε ο εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων. Στο άρθρο 13 του εν λόγω νόμου προβλέπεται χρονικό διάστημα 70 ημερών από την αποστολή της πρόσκλησης συμμετοχής στους πιστωτές, κατά το οποίο αναστέλλονται αυτοδικαίως τα μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης κατά του οφειλέτη για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των οποίων ζητείται η εξωδικαστική ρύθμιση. Ωστόσο, η αναστολή αυτή μπορεί να παραταθεί με δικαστική απόφαση, εφόσον υπάρχει συναίνεση της πλειοψηφίας των πιστωτών, για χρονικό διάστημα έως 4 επιπλέον μήνες. Με την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (κατά την προσήκουσα διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων) κρίθηκε ότι η διάρκεια της παράτασης αναστολής εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, ανεξαρτήτως του αν οι πιστωτές συναινούν για μικρότερο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια, παρατίθεται σύντομη περίληψη της απόφασης.

Περίληψη απόφασης:

-Εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων (Ν. 4469/2017). Προϋποθέσεις. Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.

-Αίτηση οφειλέτη για παράταση αναστολής των μέτρων εκτέλεσης για την ικανοποίηση των οφειλών -των οποίων ζητείται η ρύθμιση- για χρονικό διάστημα τεσσάρων επιπλέον μηνών. Απαραίτητη προϋπόθεση η συναίνεση της πλειοψηφίας των πιστωτών.

-Λόγω της πολυπλοκότητας της υπόθεσης και προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη συνέχιση και ολοκλήρωση της διαδικασίας του εξωδικαστικού μηχανισμού, αλλά και για να μην απομειωθεί η περιουσία του οφειλέτη, η αίτηση γίνεται δεκτή, καθώς υπάρχει και η συναίνεση των πιστωτών.

-Η διάρκεια της παράτασης εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου και καθορίζεται σε τέσσερις μήνες, καθώς δεν ασκεί επιρροή το γεγονός ότι ορισμένοι πιστωτές χορήγησαν τη συναίνεσή τους για χρονικό διάστημα τριών μηνών.

Περισσότερα...

 
 

Αθώωση εκδοτών ακάλυπτης επιταγής λόγω μη νόμιμης εκπροσώπησης της οπισθογράφου εταιρίας

ΜονΠλημΘεσσαλονίκης 2645/2017

Η εν λόγω απόφαση αποτελεί μία από τις σπάνιες περιπτώσεις, όπου εξετάστηκε η τέλεση του (τυπικού) αδικήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής και υπήρξε αθώωση του εκδότη ελλείψει δόλου. Ειδικότερα, τα πραγματικά περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης οδήγησαν τον δικαστή του Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης να απαλλάξει τους εκδότες της επίμαχης επιταγής, διότι διαπιστώθηκε πως αυτή οπισθογραφήθηκε από πρόσωπο που δεν εκπροσωπούσε νόμιμα την αντισυμβαλλόμενη των κατηγορουμένων. Συνεπώς, η επιταγή δεν πληρώθηκε και σφραγίστηκε, όχι από δόλο των κατηγορουμένων εκδοτών, αλλά λόγω της μη νόμιμης εκπροσώπησης της οπισθογράφου εταιρίας. Σύντομη περίληψη της απόφασης ακολουθεί παρακάτω:

Περίληψη απόφασης:
- Έκδοση ακάλυπτης επιταγής. Οι κατηγορούμενοι, υπό την ιδιότητα τους ως νομίμων εκπροσώπων της μισθώτριας εταιρίας, εκδίδουν εις διαταγήν της εκμισθώτριας εταιρίας μια σειρά μεταχρονολογημένων επιταγών, σε εκτέλεση του συναφθέντος μεταξύ των ανωτέρω εταιριών ιδιωτικού συμφωνητικού μισθώσεως ακινήτου και χάριν των ήδη οφειλόμενων μισθωμάτων.
- Οπισθογράφηση της επίδικης επιταγής σε τρίτο από πρόσωπο που κατά τον κρίσιμο χρόνο κρίθηκε ότι δεν εκπροσωπούσε νομίμως την οπισθογράφο εταιρία και εμφάνιση της προς πληρωμή. Ανάκληση αυτής και σφράγιση της με επαρκές υπόλοιπο.
- Το Δικαστήριο έκρινε ενόψει των ανωτέρω ότι δεν στοιχειοθετείται το έγκλημα της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής λόγω ελλείψεως δόλου, δεδομένης και της ανακύψασας αβεβαιότητας ως προς την δεσμευτικότητα των πράξεων των φερόμενων ως εκπροσώπων της λήπτριας της επιταγής εταιρίας.

Περισσότερα...

 
 

Έφεση και αναγκαίως συνεχομένα κεφάλαια

ΕφΘεσσαλονίκης 1464/2017

Η συγκεκριμένη απόφαση ασχολήθηκε με ένα ενδιαφέρον -και συχνά ακανθώδες- ζήτημα που ανακύπτει στη δευτεροβάθμια δίκη. Ποια θεωρούνται αναγκαίως συνεχόμενα κεφάλαια της απόφασης που προσβάλλονται με την έφεση; Στην εν λόγω υπόθεση η διεκδικητική αγωγή αφορούσε την αυτούσια απόδοση κινητών πραγμάτων και επικουρικά την καταβολή αποζημίωσης, εφόσον δεν ήταν δυνατή η απόδοση. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε μεν ότι η ενάγουσα ήταν κυρία των κινητών πραγμάτων (και άρα ο εναγόμενος έπρεπε να της τα αποδώσει), πλην όμως απέρριψε τον επικουρικό ισχυρισμό λόγω της μηδενικής αξίας των πραγμάτων. Ο εναγόμενος άσκησε έφεση προσβάλλοντας το κεφάλαιο της αναγνώρισης της κυριότητας της αντιδίκου του επί των πραγμάτων, η δε ενάγουσα άσκησε αντέφεση σχετικά με το θέμα της αποζημίωσης. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έκρινε ότι το τελευταίο ζήτημα δεν αποτελεί αναγκαίως συνεχόμενο με το προσβαλλόμενο κατ' έφεση κεφάλαιο της πρωτόδικης απόφασης και απέρριψε την αντέφεση. Στη συνέχεια, παρατίθεται περίληψη της επίμαχης απόφασης:

Περίληψη απόφασης:

- Έφεση του πρωτοδίκως ηττηθέντος διαδίκου με την οποία παραπονείται για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία του νόμου, καθώς και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο κατά την κρίση τον επί της διεκδικητικής αγωγής της αντιδίκου, αφορώσα κινητά πράγματα που αποκτήθηκαν κατά την διάρκεια της μεταξύ τους, ήδη λυθείσας, έγγαμης συμβίωσης.

- Αυτοτελής αντέφεση της νικήσασας σε πρώτο βαθμό διαδίκου, παραπονούμενη για την απόρριψη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο του επικουρικά σωρευόμενου αιτήματος αποζημίωσης σε περίπτωση μη αυτούσιας απόδοσης, ως ουσία αβασίμου.

- Κρίση του Εφετείου ότι το επικουρικό αίτημα περί καταβολής αποζημίωσης, δεν αποτελεί αναγκαίως συνεχόμενο με το προσβαλλόμενο κατ' έφεσην κεφάλαιο της πρωτοδίκου αποφάσεως, το οποίο περιορίζεται αποκλειστικά στην κρίση επί της κυριότητας των επίδικων κινητών πραγμάτων. Απορρίπτει την αντέφεση.

Περισσότερα...

 
 

Τυπικά σφάλματα και ακυρότητες στην επίδοση αγωγής

Σε δύο υποθέσεις με όμοιο ιστορικό, το Δημόσιο άσκησε αγωγές διάρρηξης καταδολιευτικών δικαιοπραξιών. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις τα δικαστήρια έκριναν ότι δεν έλαβε χώρα έγκυρη επίδοση σε κάποιον από τους εναγομένους, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ότι οι αγωγές δεν ασκήθηκαν νομότυπα και ως προς τους λοιπούς (καθότι οι εναγόμενοι συνδέονται μεταξύ τους με το δεσμό της αναγκαίας ομοδικίας) και ότι το δικαίωμα του Δημοσίου να ζητήσει τη διάρρηξη της απαλλοτρίωσης έχει υποπέσει στην πενταετή παραγραφή του άρθρου ΑΚ 946.

Ειδικότερα, στην πρώτη απόφαση (ΠολΠρωτΓρεβενών 7/2017), η επίδοση της αγωγής στον έναν από τους εναγομένους έγινε με θυροκόλληση κατ' άρθρο ΚΠολΔ 128 παρ. 4. Στη συνέχεια, ο δικαστικός επιμελητής παρέδωσε το δικόγραφο στον αρχιφύλακα του τοπικού αστυνομικού τμήματος, πλην όμως στη σχετική απόδειξη παράδοσης-παραλαβής δεν αναγράφηκε ούτε ότι απουσιάζει ο προϊστάμενος του αστυνομικού τμήματος, ούτε η ιδιότητα του παραλαβόντος το δικόγραφο. Ως εκ τούτου, υφίσταται ακυρότητα περί την επίδοση και μη νόμιμη άσκηση της αγωγής.

Περαιτέρω, στη δεύτερη απόφαση (ΠολΠρωτΛάρισας 45/2017), ο ένας εναγόμενος παρέλαβε την αγωγή αφενός για τον εαυτό του προσωπικά κατ' άρθρο ΚΠολΔ 126 παρ. 1, αφετέρου δε υπό την ιδιότητά του ως συνοίκου των λοιπών εναγομένων κατ' άρθρο ΚΠολΔ 128 παρ. 1. Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι ο συγκεκριμένος εναγόμενος που παρέλαβε την αγωγή ως σύνοικος των λοιπών εναγομένων ουδέποτε είχε την ιδιότητα αυτή, καθώς στην πραγματικότητα κατοικεί σε διαφορετική διεύθυνση, στην οποία μάλιστα επιδόθηκε σε αυτόν η ίδια αγωγή. Επομένως, η επίδοση της αγωγής θεωρήθηκε μη σύννομη από το δικαστήριο.

Περισσότερα...

 
 

Εικονικά τιμολόγια και φοροδιαφυγή: σχέση των δύο αδικημάτων μετά το ν. 4337/2015

ΤριμΕφΚακΘεσσαλονίκης (β΄ βαθμού) 1212/2016

Ο ν. 4337/2015 επέφερε μείζονες αλλαγές (και) στα φορολογικά εγκλήματα. Η προκείμενη απόφαση είναι από τις πρώτες χρονικά που ερμήνευσαν και εφάρμοσαν το νέο νομοθετικό καθεστώς. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος είχε αποδεχθεί εικονικά τιμολόγια αξίας άνω των 150.000 ευρώ, τα οποία είχε χρησιμοποιήσει για την αποφυγή πληρωμής φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ. Για τη φοροδιαφυγή αυτή, όμως, ο κατηγορούμενος έχει ήδη τιμωρηθεί αμετάκλητα. Συνεπώς, ενόψει της νεοπαγούς και ευμενέστερης διάταξης του άρθρου 66 παρ. 5 εδ. α΄ του ν. 4174/2013, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 8 του ν. 4337/2015, ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να τιμωρηθεί πλέον και για το αδίκημα της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων. Ως εκ τούτου, αθωώθηκε από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό την υπόθεση. Ακολουθεί περίληψη της επίμαχης απόφασης:

Περίληψη απόφασης:

-Εικονικά φορολογικά στοιχεία και φοροδιαφυγή: σχέση μεταξύ των δύο αδικημάτων, έπειτα από την προσθήκη της διάταξης της παρ. 5 εδ. α΄ του άρθρου 66 του ν. 4174/2013 με το άρθρο 8 του ν. 4337/2015.

-Για την αποδοχή των ίδιων φορολογικών στοιχείων (τιμολογίων) ο κατηγορούμενος είχε ήδη καταδικαστεί σε ποινές φυλάκισης για τη διάπραξη του αδικήματος της φοροδιαφυγής, αναφορικά με φόρο εισοδήματος και ΦΠΑ.

-Βάσει της προαναφερθείσας και ευμενέστερης σε σχέση με το ν. 2523/1997 διάταξης, η πράξη της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων δεν είναι πλέον αυτοτελώς αξιόποινη, από τη στιγμή που τα επίδικα τιμολόγια χρησιμοποιήθηκαν από τον κατηγορούμενο για τη διάπραξη του αδικήματος της φοροδιαφυγής (για την οποία αυτός ήδη τιμωρήθηκε).

-Κηρύσσει αθώο τον κατηγορούμενο για το αδίκημα της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ’ εξακολούθηση, γενομένου δεκτού του αυτοτελούς ισχυρισμού που υπέβαλε ο κατηγορούμενος.

Περισσότερα...

 
 

Αποζημίωση από αεροπορική εταιρία λόγω καθυστέρησης πτήσης

Με τον Κανονισμό (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου θεσπίστηκαν κοινοί κανόνες για την αποζημίωση επιβατών αεροπορικών μεταφορών. Ειδικότερα, σε περιπτώσεις άρνησης επιβίβασης, ματαίωσης και -κυρίως- μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης, οι επιβάτες έχουν δικαίωμα να ζητήσουν και να λάβουν αποζημίωση από την αεροπορική εταιρία με την οποία συμβλήθηκαν.

Πράγματι, παρατηρείται συχνά το φαινόμενο να συμβαίνουν πολύωρες καθυστερήσεις πτήσεων (ιδίως σε πτήσεις με εταιρίες χαμηλού κόστους, και όχι μόνο). Δεν είναι ευρέως γνωστό, όμως, ότι ο επιβάτης που υφίσταται τέτοιου είδους -χρονική, οικονομική και ψυχική- ταλαιπωρία μπορεί να διεκδικήσει αποζημίωση από την αεροπορική εταιρία που ήταν υπεύθυνη να διεξαγάγει την πτήση στην ώρα της, υπό την προϋπόθεση ότι η ευθύνη για την καθυστέρηση ανήκει σε αυτήν. Η εν λόγω αποζημίωση δεν σχετίζεται με το ύψος του εισιτηρίου και κυμαίνεται από 250 σε 600 ευρώ ανά επιβάτη, αναλόγως του χρόνου της καθυστέρησης και της χιλιομετρικής απόστασης της πτήσης. Αντίστοιχα δικαιώματα, υπό παρόμοιες προϋποθέσεις, έχει και ο επιβάτης εφόσον ματαιωθεί η πτήση του.

Περισσότερα...

 
 

Απαλλαγή τουριστικού πράκτορα κατηγορουμένου για υπεξαίρεση λόγω σύμβασης στερητικής αναδοχής χρέους

ΣυμβΕφΘεσσαλονίκης 121/2016

Αφετηρία της συγκεκριμένης υπόθεσης υπήρξε η σύμβαση πρακτορείας ανάμεσα σε αεροπορική εταιρεία και τουριστικό γραφείο. Βάσει αυτής της σύμβασης ο κατηγορούμενος, ως ιδιοκτήτης του τουριστικού γραφείου, είχε πρόσβαση στο ηλεκτρονικό σύστημα κράτησης, πώλησης και έκδοσης αεροπορικών εισιτηρίων, τα οποία διέθετε στο ταξιδιωτικό κοινό έναντι προσυμφωνημένης αμοιβής-προμήθειας, ενώ υποχρεούτο να αποδίδει το υπόλοιπο ποσό από τις πωλήσεις στην αεροπορική εταιρεία. Ωστόσο, για κάποιο χρονικό διάστημα, ο κατηγορούμενος αρνούνταν να αποδώσει στην αεροπορική εταιρεία ένα σημαντικό ποσό από τις πωλήσεις αυτές.

Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος μεταβίβασε το τουριστικό γραφείο σε τρίτον. Στο ιδιωτικό συμφωνητικό μεταβίβασης της επιχείρησης, που συνυπογράφηκε και από τον εκπρόσωπο της αεροπορικής εταιρείας, συμπεριλήφθηκε όρος σύμφωνα με τον οποίο ο νέος ιδιοκτήτης αναλάμβανε την υποχρέωση να προβεί σε εξόφληση των οφειλών του κατηγορούμενου προς την αεροπορική εταιρεία. Ο τελευταίος δε απαλλάχθηκε από κάθε αστική και ποινική ευθύνη απέναντι στην αεροπορική εταιρεία, η οποία με τη σειρά της αναγνώρισε ότι η μη καταβολή των εν λόγω χρεών οφειλόταν στην οικονομική αδυναμία του.

Έπειτα από την άσκηση έγκλησης από την αεροπορική εταιρεία για υπεξαίρεση, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης έκρινε ότι πρόκειται για στερητική και όχι για σωρευτική αναδοχή χρέους και οδηγήθηκε στην απαλλαγή του κατηγορουμένου. Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και το Συμβούλιο Εφετών, που εξέδωσε το υπό κρίσιν βούλευμα, σύντομη περίληψη του οποίου παρατίθεται κατωτέρω.

Περίληψη βουλεύματος:

-Υπεξαίρεση κατ' εξακολούθηση ιδιαίτερα μεγάλης αξίας από εντολοδόχο. Αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση κατ' άρθρο 375§1 ΠΚ. Εξειδίκευση των επιμέρους επιβαρυντικών περιστάσεων.

-Ικανοποίηση του παθόντος κατ' άρθρο 384 ΠΚ. Σύναψη συμβάσεως αναδοχής χρέους. Από το περιεχόμενο της συμβάσεως κρίνεται το αν πρόκειται περί στερητικής ή
σωρευτικής αναδοχής χρέους. Στερητική αναδοχή περιέχουσα αναγνώριση εκ μέρους της πολιτικώς ενάγουσας περί απαλλαγής από κάθε ποινική και αστική ευθύνη του εγκαλούμενου.

-Κρίση του Συμβουλίου Εφετών περί ικανοποίησης της πολιτικώς ενάγουσας δια της σύναψης της συμβάσεως προ της εξέτασης τον κατηγορουμένου από τις αρχές. Απορρίπτει την έφεση του εισαγγελέα Εφετών.

 

Περισσότερα...

 
 
Symbol
ΝΕΑ - ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ