English (United Kingdom)
Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ ΝΕΑ - ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Αγωγές αποζημίωσης για τις περικοπές στις συντάξεις

Τον Ιούνιο του 2015 δημοσιεύθηκε η απόφαση 2287/2015 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία κρίθηκαν αντισυνταγματικές οι μειώσεις σε κύριες και επικουρικές συντάξεις που επήλθαν με τους ν. 4051/2012 και 4093/2012. Η ίδια απόφαση έκρινε ότι αυτόν τον ισχυρισμό περί αντισυνταγματικότητας μπορούν να επικαλεστούν συνταξιούχοι μόνο για το χρονικό διάστημα που έπεται της δημοσίευσής της, προκειμένου να μην υποστούν τεράστια βλάβη τα δημόσια ταμεία.

Ήδη, πολλοί συνταξιούχοι προσέφυγαν στα διοικητικά δικαστήρια της χώρας και πέτυχαν (σε πρώτο βαθμό) να λάβουν αποζημιώσεις για τις περικοπές που υπέστησαν στις συντάξιμες αποδοχές τους από τους παραπάνω νόμους. Αντίστοιχες αγωγές έχουν κατατεθεί και στο Ελεγκτικό Συνέδριο από συνταξιούχους του Δημοσίου.

Συνεπώς, κρίνεται σκόπιμο να κατατεθούν μαζικές αγωγές κατά των ασφαλιστικών φορέων κύριας και επικουρικής ασφάλισης (ΕΦΚΑ και ΕΤΕΑΕΠ), αλλά και κατά του Δημοσίου. Με τον τρόπο αυτό, οι συνταξιούχοι μπορούν βάσιμα να διεκδικήσουν την επιστροφή των κρατήσεων, καθώς και των δώρων και επιδομάτων, που περικόπηκαν με τους παραπάνω αντισυνταγματικούς νόμους, τουλάχιστον για το χρονικό διάστημα από τον Ιούνιο του 2015 και έπειτα.

Τι ισχύει όμως για τη χρονική περίοδο από την εφαρμογή των περικοπών των ν. 4051/2012 και 4093/2012 έως τη δημοσίευση της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας; Πρόσφατη απόφαση Διοικητικού Πρωτοδικείου έκρινε ότι συνταξιούχος δικαιούται αποζημίωση και για το χρονικό διάστημα πριν από τον Ιούνιο του 2015, παρά τα όσα κρίθηκαν με την προαναφερθείσα απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Λόγω της άσκησης ενδίκων μέσων από τους ασφαλιστικούς φορείς, η υπόθεση θα κριθεί αρχικά σε δεύτερο βαθμό από το Διοικητικό Εφετείο και ακολούθως (πιθανότατα) και πάλι από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Επομένως, δεν είναι καθόλου βέβαιο –αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί ως ενδεχόμενο– ότι θα δικαιωθούν οι συνταξιούχοι και για το διάστημα αυτό.

Περισσότερα...

 
 

Διαταγή πληρωμής από επιταγές κατόπιν σύμβασης απόσβεσης ενεχύρου

ΕφΘεσσαλονίκης 2419/2017

Η συγκεκριμένη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης εκδόθηκε κατόπιν αντίθετων εφέσεων που ασκήθηκαν κατά της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία είχε γίνει δεκτή ανακοπή σε βάρος της επίδικης διαταγής πληρωμής. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε ότι η αιτούσα την έκδοση διαταγής πληρωμής κατέστη νόμιμη κομίστρια των επίμαχων επιταγών, καθώς σε αυτήν είχαν περιέλθει τα σώματά τους έπειτα από σύμβαση απόσβεσης ενεχύρου, δυνάμει της οποίας η τράπεζα (προς την οποία η αιτούσα είχε μεταβιβάσει με οπισθογράφηση λόγω ενεχύρου τις τράπεζες) παραιτήθηκε από το ενέχυρο. Ακολουθεί σύντομη περίληψη της εν λόγω απόφασης:

Περίληψη απόφασης:

- Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής που εξεδόθη αιτία οφειλής από επιταγές. Αντίθετες εφέσεις.

- Η ανακόπτουσα εξέδωσε τις επίδικες επιταγές εις διαταγή της καθ’ ης η ανακοπή κι εν συνεχεία οπισθογράφηθηκαν νομίμως από αυτήν στην πληρώτρια τράπεζα αξία ενεχύρου. Μετά την εμφάνισή τους σφραγίσθηκαν λόγω ανεπαρκούς υπολοίπου και κατόπιν συντάχθηκε σύμβαση απόσβεσης του υφιστάμενου κατά το χρόνο εκείνο ενεχύρου ανάμεσα στην πληρώτρια τράπεζα και την καθ’ ης η ανακοπή, με αποτέλεσμα η δεύτερη να καταστεί νόμιμη εξ αναγωγής κομίστρια αυτών.

- Η περιέλευση των επιταγών στην καθ’ ης η ανακοπή από χαριστική αιτία εντάσσεται στην έννοια της εξόφλησης και νομιμοποιεί αυτήν να στραφεί αναγωγικά κατά της εκδότριας των επίδικων επιταγών και να απαιτήσει την καταβολή τους. Για το ορισμένο της ως άνω εκδοθείσας διαταγής πληρωμής αρκεί η προσκόμιση των σωμάτων των επίδικων επιταγών και της συμβάσεως απόσβεσης ενεχύρου και δεν απαιτείται περαιτέρω να προσκομισθεί εξοφλητική απόδειξη. Η διαγραφή εκ μέρους της εξ αναγωγής κομίστριας των επίδικων επιταγών της δικής της οπισθογράφησης δεν ασκεί επιρροή στην άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων της, ούτε αναιρεί την ιδιότητα της ως εξ αναγωγής κομίστριας.

Περισσότερα...

 
 

Ο κρίσιμος χρόνος για την πρόθεση βλάβης στη διάρρηξη δικαιοπραξίας

ΕφΘεσσαλονίκης 2256/2017

Η διάρρηξη καταδολιευτικής δικαιοπραξίας αποτελεί μια ιδιαίτερη θεματική του ουσιαστικού δικαίου, στην οποία συχνά προκύπτουν ενδιαφέροντα νομικά ζητήματα. Ένα από αυτά αντιμετώπισε και η απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης: Ποιος είναι ο κρίσιμος χρόνος κατά τον οποίο απαιτείται να συντρέχει η πρόθεση βλάβης των δανειστών, όταν υπάρχει μεταβίβαση περιουσιακού στοιχείου από τον οφειλέτη; Ο χρόνος της απαλλοτρίωσης απαντά το Εφετείο στην απόφασή του, σύντομη περίληψη της οποίας ακολουθεί:

Περίληψη απόφασης:

- Διάρρηξη καταδολιευτικής δικαιοπραξίας. Έφεση. Μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων του εκκαλούντος προς συγγενικά του πρόσωπα.

- Για την κατάφαση του καταδολιευτικού χαρακτήρα απαιτείται να συντρέχει σκοπός βλάβης των δανειστών του δικαιοπρακτούντος, ήτοι απομείωση της περιουσίας του σε βαθμό που θα καταστήσει αδύνατη την ικανοποίηση των δανειστών του. Η ανωτέρω πρόθεση βλάβης απαιτείται να συντρέχει κατά τον χρόνο της απαλλοτρίωσης.

- Εν προκειμένω, ο εκκαλών ενέχετο ως εγγυητής υπέρ ΕΠΕ, συμφερόντων του, έναντι της πιστούχου τράπεζας. Η πιστούχος τράπεζας μεταβίβασε τις πηγάζουσες από τις συναφθείσες συμβάσεις παροχής πίστωσης απαιτήσεις, προς την εφεσίβλητη εταιρία ειδικού σκοπού. Οι επίδικες μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη πραγματοποιήθηκαν σε χρόνο, κατά τον οποίο οι απαιτήσεις της πιστούχου τράπεζας εξυπηρετούνταν κανονικά. Τα δε εναπομείναντα, κατά το χρόνο των μεταβιβάσεων, περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, υπερέβαιναν κατά πολύ σε αξία το ύψος της απαιτήσεις της δανείστριας εταιρίας. Κατά τον κρίσιμο χρόνο των απαλλοτριώσεων δεν υφίστατο πρόθεση βλάβης της δανείστριας εκ μέρους του εκκαλούντος.

- Δέχεται έφεση. Εξαφανίζει την υπ’ αριθμ. 5466/2015 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Περισσότερα...

 
 

Δικαστική παράταση της αναστολής εκτέλεσης στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών

ΜονΠρωτΘεσσαλονίκης 9397/2018 (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων)

Με το ν. 4469/2017 θεσπίστηκε ο εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων. Στο άρθρο 13 του εν λόγω νόμου προβλέπεται χρονικό διάστημα 70 ημερών από την αποστολή της πρόσκλησης συμμετοχής στους πιστωτές, κατά το οποίο αναστέλλονται αυτοδικαίως τα μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης κατά του οφειλέτη για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των οποίων ζητείται η εξωδικαστική ρύθμιση. Ωστόσο, η αναστολή αυτή μπορεί να παραταθεί με δικαστική απόφαση, εφόσον υπάρχει συναίνεση της πλειοψηφίας των πιστωτών, για χρονικό διάστημα έως 4 επιπλέον μήνες. Με την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (κατά την προσήκουσα διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων) κρίθηκε ότι η διάρκεια της παράτασης αναστολής εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, ανεξαρτήτως του αν οι πιστωτές συναινούν για μικρότερο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια, παρατίθεται σύντομη περίληψη της απόφασης.

Περίληψη απόφασης:

-Εξωδικαστικός μηχανισμός ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων (Ν. 4469/2017). Προϋποθέσεις. Διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων.

-Αίτηση οφειλέτη για παράταση αναστολής των μέτρων εκτέλεσης για την ικανοποίηση των οφειλών -των οποίων ζητείται η ρύθμιση- για χρονικό διάστημα τεσσάρων επιπλέον μηνών. Απαραίτητη προϋπόθεση η συναίνεση της πλειοψηφίας των πιστωτών.

-Λόγω της πολυπλοκότητας της υπόθεσης και προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη συνέχιση και ολοκλήρωση της διαδικασίας του εξωδικαστικού μηχανισμού, αλλά και για να μην απομειωθεί η περιουσία του οφειλέτη, η αίτηση γίνεται δεκτή, καθώς υπάρχει και η συναίνεση των πιστωτών.

-Η διάρκεια της παράτασης εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου και καθορίζεται σε τέσσερις μήνες, καθώς δεν ασκεί επιρροή το γεγονός ότι ορισμένοι πιστωτές χορήγησαν τη συναίνεσή τους για χρονικό διάστημα τριών μηνών.

Περισσότερα...

 
 

Αθώωση εκδοτών ακάλυπτης επιταγής λόγω μη νόμιμης εκπροσώπησης της οπισθογράφου εταιρίας

ΜονΠλημΘεσσαλονίκης 2645/2017

Η εν λόγω απόφαση αποτελεί μία από τις σπάνιες περιπτώσεις, όπου εξετάστηκε η τέλεση του (τυπικού) αδικήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής και υπήρξε αθώωση του εκδότη ελλείψει δόλου. Ειδικότερα, τα πραγματικά περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης οδήγησαν τον δικαστή του Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης να απαλλάξει τους εκδότες της επίμαχης επιταγής, διότι διαπιστώθηκε πως αυτή οπισθογραφήθηκε από πρόσωπο που δεν εκπροσωπούσε νόμιμα την αντισυμβαλλόμενη των κατηγορουμένων. Συνεπώς, η επιταγή δεν πληρώθηκε και σφραγίστηκε, όχι από δόλο των κατηγορουμένων εκδοτών, αλλά λόγω της μη νόμιμης εκπροσώπησης της οπισθογράφου εταιρίας. Σύντομη περίληψη της απόφασης ακολουθεί παρακάτω:

Περίληψη απόφασης:
- Έκδοση ακάλυπτης επιταγής. Οι κατηγορούμενοι, υπό την ιδιότητα τους ως νομίμων εκπροσώπων της μισθώτριας εταιρίας, εκδίδουν εις διαταγήν της εκμισθώτριας εταιρίας μια σειρά μεταχρονολογημένων επιταγών, σε εκτέλεση του συναφθέντος μεταξύ των ανωτέρω εταιριών ιδιωτικού συμφωνητικού μισθώσεως ακινήτου και χάριν των ήδη οφειλόμενων μισθωμάτων.
- Οπισθογράφηση της επίδικης επιταγής σε τρίτο από πρόσωπο που κατά τον κρίσιμο χρόνο κρίθηκε ότι δεν εκπροσωπούσε νομίμως την οπισθογράφο εταιρία και εμφάνιση της προς πληρωμή. Ανάκληση αυτής και σφράγιση της με επαρκές υπόλοιπο.
- Το Δικαστήριο έκρινε ενόψει των ανωτέρω ότι δεν στοιχειοθετείται το έγκλημα της εκδόσεως ακάλυπτης επιταγής λόγω ελλείψεως δόλου, δεδομένης και της ανακύψασας αβεβαιότητας ως προς την δεσμευτικότητα των πράξεων των φερόμενων ως εκπροσώπων της λήπτριας της επιταγής εταιρίας.

Περισσότερα...

 
 

Έφεση και αναγκαίως συνεχομένα κεφάλαια

ΕφΘεσσαλονίκης 1464/2017

Η συγκεκριμένη απόφαση ασχολήθηκε με ένα ενδιαφέρον -και συχνά ακανθώδες- ζήτημα που ανακύπτει στη δευτεροβάθμια δίκη. Ποια θεωρούνται αναγκαίως συνεχόμενα κεφάλαια της απόφασης που προσβάλλονται με την έφεση; Στην εν λόγω υπόθεση η διεκδικητική αγωγή αφορούσε την αυτούσια απόδοση κινητών πραγμάτων και επικουρικά την καταβολή αποζημίωσης, εφόσον δεν ήταν δυνατή η απόδοση. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε μεν ότι η ενάγουσα ήταν κυρία των κινητών πραγμάτων (και άρα ο εναγόμενος έπρεπε να της τα αποδώσει), πλην όμως απέρριψε τον επικουρικό ισχυρισμό λόγω της μηδενικής αξίας των πραγμάτων. Ο εναγόμενος άσκησε έφεση προσβάλλοντας το κεφάλαιο της αναγνώρισης της κυριότητας της αντιδίκου του επί των πραγμάτων, η δε ενάγουσα άσκησε αντέφεση σχετικά με το θέμα της αποζημίωσης. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έκρινε ότι το τελευταίο ζήτημα δεν αποτελεί αναγκαίως συνεχόμενο με το προσβαλλόμενο κατ' έφεση κεφάλαιο της πρωτόδικης απόφασης και απέρριψε την αντέφεση. Στη συνέχεια, παρατίθεται περίληψη της επίμαχης απόφασης:

Περίληψη απόφασης:

- Έφεση του πρωτοδίκως ηττηθέντος διαδίκου με την οποία παραπονείται για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία του νόμου, καθώς και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο κατά την κρίση τον επί της διεκδικητικής αγωγής της αντιδίκου, αφορώσα κινητά πράγματα που αποκτήθηκαν κατά την διάρκεια της μεταξύ τους, ήδη λυθείσας, έγγαμης συμβίωσης.

- Αυτοτελής αντέφεση της νικήσασας σε πρώτο βαθμό διαδίκου, παραπονούμενη για την απόρριψη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο του επικουρικά σωρευόμενου αιτήματος αποζημίωσης σε περίπτωση μη αυτούσιας απόδοσης, ως ουσία αβασίμου.

- Κρίση του Εφετείου ότι το επικουρικό αίτημα περί καταβολής αποζημίωσης, δεν αποτελεί αναγκαίως συνεχόμενο με το προσβαλλόμενο κατ' έφεσην κεφάλαιο της πρωτοδίκου αποφάσεως, το οποίο περιορίζεται αποκλειστικά στην κρίση επί της κυριότητας των επίδικων κινητών πραγμάτων. Απορρίπτει την αντέφεση.

Περισσότερα...

 
 

Τυπικά σφάλματα και ακυρότητες στην επίδοση αγωγής

Σε δύο υποθέσεις με όμοιο ιστορικό, το Δημόσιο άσκησε αγωγές διάρρηξης καταδολιευτικών δικαιοπραξιών. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις τα δικαστήρια έκριναν ότι δεν έλαβε χώρα έγκυρη επίδοση σε κάποιον από τους εναγομένους, με αποτέλεσμα να θεωρηθεί ότι οι αγωγές δεν ασκήθηκαν νομότυπα και ως προς τους λοιπούς (καθότι οι εναγόμενοι συνδέονται μεταξύ τους με το δεσμό της αναγκαίας ομοδικίας) και ότι το δικαίωμα του Δημοσίου να ζητήσει τη διάρρηξη της απαλλοτρίωσης έχει υποπέσει στην πενταετή παραγραφή του άρθρου ΑΚ 946.

Ειδικότερα, στην πρώτη απόφαση (ΠολΠρωτΓρεβενών 7/2017), η επίδοση της αγωγής στον έναν από τους εναγομένους έγινε με θυροκόλληση κατ' άρθρο ΚΠολΔ 128 παρ. 4. Στη συνέχεια, ο δικαστικός επιμελητής παρέδωσε το δικόγραφο στον αρχιφύλακα του τοπικού αστυνομικού τμήματος, πλην όμως στη σχετική απόδειξη παράδοσης-παραλαβής δεν αναγράφηκε ούτε ότι απουσιάζει ο προϊστάμενος του αστυνομικού τμήματος, ούτε η ιδιότητα του παραλαβόντος το δικόγραφο. Ως εκ τούτου, υφίσταται ακυρότητα περί την επίδοση και μη νόμιμη άσκηση της αγωγής.

Περαιτέρω, στη δεύτερη απόφαση (ΠολΠρωτΛάρισας 45/2017), ο ένας εναγόμενος παρέλαβε την αγωγή αφενός για τον εαυτό του προσωπικά κατ' άρθρο ΚΠολΔ 126 παρ. 1, αφετέρου δε υπό την ιδιότητά του ως συνοίκου των λοιπών εναγομένων κατ' άρθρο ΚΠολΔ 128 παρ. 1. Ωστόσο, αποδείχθηκε ότι ο συγκεκριμένος εναγόμενος που παρέλαβε την αγωγή ως σύνοικος των λοιπών εναγομένων ουδέποτε είχε την ιδιότητα αυτή, καθώς στην πραγματικότητα κατοικεί σε διαφορετική διεύθυνση, στην οποία μάλιστα επιδόθηκε σε αυτόν η ίδια αγωγή. Επομένως, η επίδοση της αγωγής θεωρήθηκε μη σύννομη από το δικαστήριο.

Περισσότερα...

 
 

Εικονικά τιμολόγια και φοροδιαφυγή: σχέση των δύο αδικημάτων μετά το ν. 4337/2015

ΤριμΕφΚακΘεσσαλονίκης (β΄ βαθμού) 1212/2016

Ο ν. 4337/2015 επέφερε μείζονες αλλαγές (και) στα φορολογικά εγκλήματα. Η προκείμενη απόφαση είναι από τις πρώτες χρονικά που ερμήνευσαν και εφάρμοσαν το νέο νομοθετικό καθεστώς. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος είχε αποδεχθεί εικονικά τιμολόγια αξίας άνω των 150.000 ευρώ, τα οποία είχε χρησιμοποιήσει για την αποφυγή πληρωμής φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ. Για τη φοροδιαφυγή αυτή, όμως, ο κατηγορούμενος έχει ήδη τιμωρηθεί αμετάκλητα. Συνεπώς, ενόψει της νεοπαγούς και ευμενέστερης διάταξης του άρθρου 66 παρ. 5 εδ. α΄ του ν. 4174/2013, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 8 του ν. 4337/2015, ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να τιμωρηθεί πλέον και για το αδίκημα της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων. Ως εκ τούτου, αθωώθηκε από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό την υπόθεση. Ακολουθεί περίληψη της επίμαχης απόφασης:

Περίληψη απόφασης:

-Εικονικά φορολογικά στοιχεία και φοροδιαφυγή: σχέση μεταξύ των δύο αδικημάτων, έπειτα από την προσθήκη της διάταξης της παρ. 5 εδ. α΄ του άρθρου 66 του ν. 4174/2013 με το άρθρο 8 του ν. 4337/2015.

-Για την αποδοχή των ίδιων φορολογικών στοιχείων (τιμολογίων) ο κατηγορούμενος είχε ήδη καταδικαστεί σε ποινές φυλάκισης για τη διάπραξη του αδικήματος της φοροδιαφυγής, αναφορικά με φόρο εισοδήματος και ΦΠΑ.

-Βάσει της προαναφερθείσας και ευμενέστερης σε σχέση με το ν. 2523/1997 διάταξης, η πράξη της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων δεν είναι πλέον αυτοτελώς αξιόποινη, από τη στιγμή που τα επίδικα τιμολόγια χρησιμοποιήθηκαν από τον κατηγορούμενο για τη διάπραξη του αδικήματος της φοροδιαφυγής (για την οποία αυτός ήδη τιμωρήθηκε).

-Κηρύσσει αθώο τον κατηγορούμενο για το αδίκημα της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων κατ’ εξακολούθηση, γενομένου δεκτού του αυτοτελούς ισχυρισμού που υπέβαλε ο κατηγορούμενος.

Περισσότερα...

 
 

Αποζημίωση από αεροπορική εταιρία λόγω καθυστέρησης πτήσης

Με τον Κανονισμό (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου θεσπίστηκαν κοινοί κανόνες για την αποζημίωση επιβατών αεροπορικών μεταφορών. Ειδικότερα, σε περιπτώσεις άρνησης επιβίβασης, ματαίωσης και -κυρίως- μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης, οι επιβάτες έχουν δικαίωμα να ζητήσουν και να λάβουν αποζημίωση από την αεροπορική εταιρία με την οποία συμβλήθηκαν.

Πράγματι, παρατηρείται συχνά το φαινόμενο να συμβαίνουν πολύωρες καθυστερήσεις πτήσεων (ιδίως σε πτήσεις με εταιρίες χαμηλού κόστους, και όχι μόνο). Δεν είναι ευρέως γνωστό, όμως, ότι ο επιβάτης που υφίσταται τέτοιου είδους -χρονική, οικονομική και ψυχική- ταλαιπωρία μπορεί να διεκδικήσει αποζημίωση από την αεροπορική εταιρία που ήταν υπεύθυνη να διεξαγάγει την πτήση στην ώρα της, υπό την προϋπόθεση ότι η ευθύνη για την καθυστέρηση ανήκει σε αυτήν. Η εν λόγω αποζημίωση δεν σχετίζεται με το ύψος του εισιτηρίου και κυμαίνεται από 250 σε 600 ευρώ ανά επιβάτη, αναλόγως του χρόνου της καθυστέρησης και της χιλιομετρικής απόστασης της πτήσης. Αντίστοιχα δικαιώματα, υπό παρόμοιες προϋποθέσεις, έχει και ο επιβάτης εφόσον ματαιωθεί η πτήση του.

Περισσότερα...

 
 

Απαλλαγή τουριστικού πράκτορα κατηγορουμένου για υπεξαίρεση λόγω σύμβασης στερητικής αναδοχής χρέους

ΣυμβΕφΘεσσαλονίκης 121/2016

Αφετηρία της συγκεκριμένης υπόθεσης υπήρξε η σύμβαση πρακτορείας ανάμεσα σε αεροπορική εταιρεία και τουριστικό γραφείο. Βάσει αυτής της σύμβασης ο κατηγορούμενος, ως ιδιοκτήτης του τουριστικού γραφείου, είχε πρόσβαση στο ηλεκτρονικό σύστημα κράτησης, πώλησης και έκδοσης αεροπορικών εισιτηρίων, τα οποία διέθετε στο ταξιδιωτικό κοινό έναντι προσυμφωνημένης αμοιβής-προμήθειας, ενώ υποχρεούτο να αποδίδει το υπόλοιπο ποσό από τις πωλήσεις στην αεροπορική εταιρεία. Ωστόσο, για κάποιο χρονικό διάστημα, ο κατηγορούμενος αρνούνταν να αποδώσει στην αεροπορική εταιρεία ένα σημαντικό ποσό από τις πωλήσεις αυτές.

Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος μεταβίβασε το τουριστικό γραφείο σε τρίτον. Στο ιδιωτικό συμφωνητικό μεταβίβασης της επιχείρησης, που συνυπογράφηκε και από τον εκπρόσωπο της αεροπορικής εταιρείας, συμπεριλήφθηκε όρος σύμφωνα με τον οποίο ο νέος ιδιοκτήτης αναλάμβανε την υποχρέωση να προβεί σε εξόφληση των οφειλών του κατηγορούμενου προς την αεροπορική εταιρεία. Ο τελευταίος δε απαλλάχθηκε από κάθε αστική και ποινική ευθύνη απέναντι στην αεροπορική εταιρεία, η οποία με τη σειρά της αναγνώρισε ότι η μη καταβολή των εν λόγω χρεών οφειλόταν στην οικονομική αδυναμία του.

Έπειτα από την άσκηση έγκλησης από την αεροπορική εταιρεία για υπεξαίρεση, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης έκρινε ότι πρόκειται για στερητική και όχι για σωρευτική αναδοχή χρέους και οδηγήθηκε στην απαλλαγή του κατηγορουμένου. Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και το Συμβούλιο Εφετών, που εξέδωσε το υπό κρίσιν βούλευμα, σύντομη περίληψη του οποίου παρατίθεται κατωτέρω.

 

Περίληψη βουλεύματος:

-Υπεξαίρεση κατ' εξακολούθηση ιδιαίτερα μεγάλης αξίας από εντολοδόχο. Αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση κατ' άρθρο 375§1 ΠΚ. Εξειδίκευση των επιμέρους επιβαρυντικών περιστάσεων.

-Ικανοποίηση του παθόντος κατ' άρθρο 384 ΠΚ. Σύναψη συμβάσεως αναδοχής χρέους. Από το περιεχόμενο της συμβάσεως κρίνεται το αν πρόκειται περί στερητικής ή

σωρευτικής αναδοχής χρέους. Στερητική αναδοχή περιέχουσα αναγνώριση εκ μέρους της πολιτικώς ενάγουσας περί απαλλαγής από κάθε ποινική και αστική ευθύνη του εγκαλούμενου.

-Κρίση του Συμβουλίου Εφετών περί ικανοποίησης της πολιτικώς ενάγουσας δια της σύναψης της συμβάσεως προ της εξέτασης τον κατηγορουμένου από τις αρχές. Απορρίπτει την έφεση του εισαγγελέα Εφετών.

 

Περισσότερα...

 
 

Προσφυγή για την αντισυνταγματικότητα των νέων εισφορών

Από την ημέρα που θα σας κοινοποιηθεί το πρώτο ειδοποιητήριο πληρωμής ασφαλιστικών εισφορών του ΕΦΚΑ έχετε τη δυνατότητα να προσφύγετε ατομικά στα Διοικητικά Δικαστήρια, επικαλούμενοι την αντισυνταγματικότητα και την παρανομία των διατάξεων του ν. 4387/2016.

Πράγματι, με τον ανωτέρω νόμο καθιερώθηκε ο νέος τρόπος υπολογισμού των εισφορών, ο οποίος θίγει σχεδόν το σύνολο των ελεύθερων επαγγελματιών, δηλαδή εμπόρους και άλλους πρώην ασφαλισμένους στον ΟΑΕΕ, ιατρούς, φαρμακοποιούς, μηχανικούς, λογιστές και άλλους επιστήμονες, καθώς και αγρότες. Βάσει του συστήματος αυτού, οι εισφορές καταβάλλονται σε μηνιαία βάση και υπολογίζονται ως ποσοστό επί του καθαρού φορολογητέου εισοδήματος καταρχάς του έτους 2015 (όπως αποτυπώθηκε στις φορολογικές δηλώσεις του 2016) και στη συνέχεια του έτους 2016 (μετά την εκκαθάριση των φετινών δηλώσεων).

Ήδη, πολλές ενώσεις ελεύθερων επαγγελματιών -δικηγορικοί, ιατρικοί σύλλογοι, επιμελητήρια- οργανώνουν τη δικαστική άμυνά τους κατά του ν. 4387/2016. Ωστόσο, υπάρχει και συνιστάται η δυνατότητα ατομικής προσφυγής καθενός θιγόμενου από την επιβολή υπέρογκων ασφαλιστικών εισφορών μέσα σε σύντομη προθεσμία από την ημέρα που θα λάβει γνώση της ειδοποίησης πληρωμής.

Το δικηγορικό μας γραφείο, με εξειδικευμένους συνεργάτες σε θέματα δημοσίου δικαίου, αναλαμβάνει τη μελέτη του φακέλου σας, τη σύνταξη και κατάθεση ατομικής προσφυγής στα τακτικά Διοικητικά Δικαστήρια κατά του ατομικού ειδοποιητηρίου του ΕΦΚΑ (και του ΕΤΕΑΕΠ σε περίπτωση ασφαλισμένων σε επικουρικά ταμεία), με σκοπό να αμφισβητηθεί το ύψος των αυξημένων εισφορών. Βασική προϋπόθεση για να θεμελιωθεί το δικαίωμα κάποιου να προσφύγει δικαστικά είναι να διαπιστώνει σημαντική προς τα πάνω διαφορά στις ασφαλιστικές εισφορές που καλείται να πληρώσει με το νέο σύστημα υπολογισμού σε σχέση με εκείνες που θα κατέβαλε με το παλιό σύστημα ή έστω με αυτές που κατέβαλε τα προηγούμενα έτη.

Περισσότερα...

 
 

Εφαρμογή της lex fori για παροχή πληρεξουσιότητας και παραδεκτό ενόρκων βεβαιώσεων με το νέο ΚΠολΔ

ΜονΠρωτΘεσσαλονίκης (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) 4459/2016

 

Η εν λόγω απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου περιλαμβάνει δύο εξαιρετικά ενδιαφέροντα ζητήματα δικονομικού δικαίου. Αφενός σε ποιο δίκαιο υποβάλλονται διαδικαστικές πράξεις, όπως η παροχή πληρεξουσιότητας για την παράσταση δικηγόρου, αφετέρου δε υπό ποιες προϋποθέσεις κρίνονται παραδεκτές οι ένορκες βεβαιώσεις, έπειτα από τις σημαντικές αλλαγές που επέφερε στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ο ν. 4335/2015. Στη συνέχεια, παρατίθεται σύντομη περίληψη της απόφασης.

 

Περίληψη απόφασης: Το άρθρο 11 ΑΚ ορίζει το δίκαιο που διέπει μια επιχειρούμενη δικαιοπραξία που εμφανίζει στοιχεία αλλοδαπότητας. Περαιτέρω, στα άρθρα 94 παρ. 1 και 96 παρ. 1 ΚΠολΔ προβλέπονται οι τρόποι παροχής πληρεξουσιότητας για παράσταση ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων μετά δικηγόρου. Η δόση τέτοιας πληρεξουσιότητας συνιστά, πέραν του ουσιαστικού δικαίου, διαδικαστική πράξη του δικονομικού δικαίου, υποβαλλόμενη στον οριζόμενο από την εσωτερική έννομη τάξη πανηγυρικό τύπο, χωρίς διάκριση αν δίδεται με δικαιοπραξία στην αλλοδαπή ή την ημεδαπή, επιλεγόμενου ως αποκλειστικά κατάλληλου για τη ρύθμιση αυτή του δικαίου του τόπου όπου επιχειρούνται οι διαδικαστικές πράξεις (lex fori), κατ' ειδική ρύθμιση σε σχέση με το άρθρο 11 ΑΚ.

 

- Ένορκες βεβαιώσεις. Μη σύννομη λήψη τους κατά το άρθρο 422 ΚΠολΔ, όταν κατά τη σχετική γνωστοποίηση δεν αναφέρονται τα στοιχεία των μαρτύρων. Λαμβάνονται υπόψη μόνο ως δικαστικά τεκμήρια κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.

 

Περισσότερα...

 
 

Έννομο συμφέρον για ακύρωση διαθήκης

ΠολΠρωτΘεσσαλονίκης 16437/2015 (τακτική διαδικασία)
Την προκείμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης απασχόλησε ένα ζήτημα κληρονομικού δικαίου: Ποιος έχει έννομο συμφέρον να ζητήσει την ακύρωση διαθήκης. Το δικαστήριο δεν μπήκε στην ουσία της υπόθεσης, καθώς απέρριψε την αγωγή λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος της ενάγουσας. Παρακάτω παρατίθεται αναλυτική περίληψη της απόφασης, συνοδευόμενη από τη νομολογία του Αρείου Πάγου που χρησιμοποιήθηκε.

Περίληψη απόφασης: Αγωγή ακύρωσης διαθήκης. Σύμφωνα με το άρθρο 1718 ΑΚ, η διαθήκη που συντάχθηκε χωρίς την τήρηση των διατάξεων των άρθρων 1719-1757 ΑΚ είναι αυτοδικαίως άκυρη και θεωρείται εξαρχής ως μη γενόμενη.

-Αναγνώριση της ακυρότητας της διαθήκης μπορεί να επιτευχθεί και με έγερση αναγνωριστικής αγωγής από τον έχοντα προς τούτο άμεσο έννομο συμφέρον. Τέτοιο συμφέρον έχουν οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του διαθέτη και οι τετιμημένοι με προγενέστερη έγκυρη διαθήκη κληρονόμοι ή κληροδόχοι, στους οποίους θα περιέλθει η κληρονομία λόγω ακυρότητας της επίδικης διαθήκης.

-Όταν δεν υπάρχουν τέκνα, γονείς και αδελφοί του κληρονομουμένου, ούτε τέκνα και αδελφοί αυτών, εξ αδιαθέτου κληρονόμοι είναι κατ΄άρθρο 1816 ΑΚ οι παππούδες και οι γιαγιάδες του κληρονομουμένου και από τους κατιόντες τους τα τέκνα και οι εγγονοί, δηλαδή οι θείοι, αδέλφια των γονιών του κληρονομουμένου, καθώς και οι πρώτοι εξάδελφοι αυτού, που κληρονομούν κατά ρίζες, σε καμία περίπτωση όμως δεν κληρονομούν τα τέκνα των εξαδέλφων αυτών, διότι ορίζεται στο άρθρο 1816 εδ. ε΄ΑΚ ότι, εάν δεν υπάρχουν παππούδες και γιαγιάδες του κληρονομουμένου, ούτε τέκνα και εγγονοί αυτών από τη μητρική ή την πατρική γραμμή, η κληρονομία περιέρχεται στους κληρονόμους της άλλης γραμμής.

-Εν προκειμένω, η αγωγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης αμέσου εννόμου συμφέροντος, διότι η ενάγουσα είναι τέκνο της πρώτης εξαδέλφης της διαθέτιδας, άρα απ΄ουδενί δεν συμπεριλαμβάνεται στους εξ αδιαθέτου κληρονόμους αυτής. Ούτε υπάρχει προηγούμενη έγκυρη διαθήκη της κληρονομουμένης που να καθιστά την ενάγουσα κληρονόμο ή κληροδόχο. Το γεγονός δε ότι η ενάγουσα φέρεται ως οφειλέτρια της κληρονομίας δεν τη νομιμοποιεί να ζητήσει την αναγνώριση της ακυρότητας της διαθήκης.

Περισσότερα...

 
 

Διαγραφή από τον "Τειρεσία"

ΕιρΘεσσαλονίκης (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) 7182/2015

Στην εν λόγω υπόθεση, ασκήθηκε ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής που εξέδωσε το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Ακολούθως ζητήθηκε με αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου η διαγραφή του ανακόπτοντα από τον "Τειρεσία" λόγω πιθανολόγησης της ευδοκίμησης της ανακοπής. Η απόφαση είναι αξιοσημείωτη για δύο λόγους: πρώτον, για τη λύση που δίνει στο αμφιλεγόμενο ζήτημα της τοπικής αρμοδιότητας του δικαστηρίου και δεύτερον, για το σκεπτικό της αναφορικά με τη μη δέσμευση νομικού προσώπου από τις ενέργειες φυσικού προσώπου (έκδοση επιταγής) που δεν έχει εξουσία εκπροσώπησης. Κατωτέρω, παρατίθεται περίληψη της προκείμενης απόφασης και αναφορά στη νομολογία που χρησιμοποίησε το δικαστήριο.

Περίληψη απόφασης:

- Ασφαλιστικά μέτρα (άρθρα 682 ΚΠολΔ επ.). Σύμφωνα με το άρθρο 6 του ν. 3816/2010, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει προσωρινά, ως ασφαλιστικό μέτρο, τη μη εμφάνιση σε αρχεία δεδομένων οικονομικής συμπεριφοράς, που διατηρούν πιστωτικά ή χρηματοδοτικά ιδρύματα ή λειτουργούν χάριν αυτών, ληξιπρόθεσμης οφειλής, για την οποία έχει ασκηθεί αγωγή ή ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, εφόσον σφόδρα πιθανολογείται η ανυπαρξία της οφειλής.

- Η αίτηση στρέφεται κατά του δανειστή που εξέδωσε τη διαταγή πληρωμής και κατά του φορέα που τηρεί τα σχετικά αρχεία (Τειρεσίας).

- Συντρέχει τοπική αρμοδιότητα του δικαστηρίου στο οποίο εκκρεμεί η κύρια υπόθεση. Οταν έχει ασκηθεί ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, αρμόδιο κατά τόπο είναι το δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η διαγνωστική δίκη της ανακοπής και όχι αυτό της γενικής δωσιδικίας των καθ' ων η αίτηση.

- Επιταγή (ν. 5960/1933). Από τις διατάξεις των άρθρων 61, 65, 67, 68 και 70 ΑΚ συνάγεται ότι, για να υποχρεωθεί το νόμιμο πρόσωπο από δικαιοπραξία, πρέπει αυτή να έχει συναφθεί, είτε από το όργανο που το διοικεί, το οποίο πρέπει να ενεργεί μέσα στα όρια της εξουσίας του, κατά τους όρους της συστατικής πράξεως ή του καταστατικού του, είτε από φυσικό πρόσωπο στο οποίο παρέσχε σχετική εξουσία το όργανο που διοικεί το νομικό πρόσωπο. Δικαιοπραξία που έχει καταρτισθεί επ' ονόματι νομικού προσώπου από φυσικό πρόσωπο, το οποίο δεν έχει εξουσία εκπροσωπήσεως, δεν το δεσμεύει. Επιπλέον, η ένσταση έλλειψης εξουσίας εκπροσώπησης ενός νομικού προσώπου κατά την έκδοση επιταγής προτείνεται και κατά του καλής πίστεως κομιστή, διότι δεν ανάγεται στις προσωπικές σχέσεις μεταξύ εκδότη και λήπτη της επιταγής.

Περισσότερα...

 
 

Πλαστογραφία, χρήση πλαστού εγγράφου και απάτη ενώπιον δικαστηρίου

ΤριμΠλημΘεσσαλονίκης 7316/2014

Η συγκεκριμένη απόφαση του Β΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης εξέτασε περίπτωση πλαστογραφίας, χρήσης πλαστού εγγράφου κατ' εξακολούθηση και απάτη ενώπιον δικαστηρίου, από μέτοχο πτωχευμένης ανώνυμης εταιρείας σε βάρος αυτής. Παρακάτω ακολουθεί περίληψη αυτής της απόφασης, το ενδιαφέρον της οποίας εστιάζεται κυρίως στην αποβολή του συνδίκου πτώχευσης της εταιρείας από την πολιτική αγωγή.

Περίληψη απόφασης: Πλαστογραφία και χρήση πλαστού εγγράφου (πρακτικών συνεδρίασης γενικής συνέλευσης για διανομή κερδών) κατ' εξακολούθηση και απάτη στο δικαστήριο ιδιαίτερα μεγάλης αξίας (αίτηση για έκδοση διαταγής πληρωμής) από μέτοχο ανώνυμης εταιρείας και σε βάρος αυτής.

-Πτώχευση παθούσας εταιρείας. Δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης από το σύνδικο πτώχευσης της εταιρείας. Ένσταση αποβολής πολιτικής αγωγής από το συνήγορο υπεράσπισης του κατηγορουμένου λόγω έλλειψης νομιμοποίησης του συνδίκου πτώχευσης. Προσωποπαγές δικαίωμα η αξίωση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, η οποία δεν υπάγεται στην πτωχευτική περιουσία και δεν μπορεί να ασκηθεί από τους δανειστές. Νομιμοποίηση μόνο της παθούσας και ήδη πτωχευμένης ανώνυμης εταιρείας, και όχι του συνδίκου, καθώς ο τελευταίος νομιμοποιείται ενεργητικά στη διεξαγωγή οποιασδήποτε δίκης που αφορά την πτωχευτική περιουσία και ασκεί πολιτική αγωγή για διεκδίκηση αποζημίωσης. Δεκτή η ένσταση αποβολής της πολιτικής αγωγής.

Περισσότερα...

 
 
Symbol
ΝΕΑ - ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ